معبودى جز خداوند وجود ندارد . اعمال بين اذان و اقامه از ديدگاه روايات 1 - مستحب است ميان اذان و اقامه مقدارى فاصله اندازد . چنان كه در روايت آمده كه امام صادق عليه السّلام فرمود امير الحسن علىّ بن ابى طالب عليه السّلام پيوسته به ياران خويش مىفرمود : هر كس بين اذان و اقامه سجده نموده و در حال سجده بگويد : « ربّ ، لك سجدت خاضعا خاشعا ذليلا . » - پروردگارا ، با خضوع و خشوع و خاكسارى و ذلّت براى تو سجده و كرنش نمودم . خداوند متعال مىفرمايد : « اى ملائكه و فرشتگان من ، به عزّت و سرافرازى و جلال و عظمتم سوگند ، مسلّما محبّت او را در دل بندگان مؤمنم ، و هيبت و بيم از او را در دل منافقان قرار خواهم داد . » 2 - محمّد بن ابى عمير به نقل از پدرش مىگويد : ديدم كه امام صادق عليه السّلام اذان گفت ، سپس به سجده رفت و بين اذان و اقامه يك سجده نمود ، هنگامى كه سر از سجده برداشت ، فرمود : « اى [ ا ] با عمير ، هر كس همانند من عمل كند ، خداوند متعال تمام گناهان او را مىآمرزد . » و نيز فرمود : « هر كس اذان بگويد و سپس سجده كند و در سجده بگويد : « لا إله إلّا اللَّه ، أنت ربّى ، سجدت لك خاضعا خاشعا . » - معبودى جز خدا نيست ، تويى پروردگار من ، با خضوع و خشوع براى تو سجده نمودم . خداوند ، گناهان او را مىآمرزد . » 3 - بعد از سر برداشتن از سجدهء ( بين اذان و اقامه ) دعايى را كه معاوية بن وهب از پدرش نقل كرده ، بخواند ، وى مىگويد كه شنيدم امام صادق عليه السّلام ميان اذان و اقامه مىفرمود : « سبحان من لا تبيد معالمه ، سبحان من لا ينسى [ من ] ذكره ، سبحان من لا يخيب سائله ،