شد ، و آسمانيان به او اقتدا نمودند ، و اينجا بود كه پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله نزد آسمانيان شناخته شد . » وقت اذان ظهر حال كه بخشى از اسرار اذان و اقامه را از طريق روايات ياد آور شديم ، لازم است بعضى از امورى را كه اهل استقامت در عمل بدان نياز پيدا مىكنند نيز ذكر كنيم ، پس مىگوييم : وقتى نمازگزار از نافله‌هاى ظهر به همان صورتى كه شرح داديم فراغت پيدا كرد ، لازم است به كيفيّتى كه با گفتار روشن بيان خواهيم كرد ، اذان بگويد ، و اگر خواست اذان را جلوتر ، يعنى بعد از بجا آوردن شش ركعت از نافله‌هاى ظهر بگويد ، و دو ركعت از ركعتهاى هشتگانه و دعاى مربوط به آن دو را بعد از اذان و اقامه بجا آورد ، زيرا در اين باره رواياتى به طور عموم نقل شده است . از آن جمله در روايتى آمده كه امام صادق و [ يا ] امام كاظم عليه السّلام فرمود : « اذان ظهر را بعد از خواندن شش ركعت از نافله‌هاى ظهر ، و اذان نماز عصر را بعد از خواندن شش ركعت از نافله‌هاى عصر كه بعد از نماز ظهر خوانده مىشود ، بگو . » كيفيّت و بخشى از احكام اذان و اقامه اذان و اقامه هر دو مستحبّ هستند ، و در آن دو اسرارى است كه بخشى از آن را به حسب مصلحت ذكر مىكنيم : بر اساس روايات گفتن اذان و اقامه در نمازهاى جهريّه « 1 » و بخصوص در نماز صبح و مغرب بيشتر مورد تأكيد است ؛ زيرا اذان و اقامه در نماز صبح و مغرب از امور مهمّ ، و از كمال آن دو ، و از نشانه‌هاى حضور قلب بنده به پروردگار ، و بيانگر آن است كه بنده خود را براى خدمت و بندگى پادشاه عالميان آماده نموده ، و از رانده‌شدگان نيست . چنان كه خداوند - جلّ جلاله - در باره جهادگران مىفرمايد :

--> ( 1 ) نمازهاى صبح و مغرب و عشا .