السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )

230

ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )

كه قرائت كرده به او عطا مىشود و هم ثواب سوره‌هايى كه ترك كرده . البتّه جايز است كه غير اين دو سوره را بخواند و با آن حال نيز نمازش كامل و درست است ، ليكن در اين صورت ترك فضيلت نموده است . و شايد مقصود از اين نكته آن باشد كه « سورهء اخلاص » ، توصيف خداوند - جلّ جلاله - و توحيد اوست ، و سورهء إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ نيز راهنمايى به كسى است كه اسرار شب قدر بر او نازل مىشود ، و از آن جمله ثواب‌هايى است كه خداوند در برابر اعمال به بندگان عطا مىفرمايد . 4 - سوره‌هايى كه معمولا در نوافل ظهر خوانده مىشوند در روايت آمده كه امام صادق عليه السّلام فرمود : « در نماز نافلهء ظهر ، در دو ركعت نخست سورهء اخلاص و جحد « 1 » و در ركعت سوّم قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ و آية الكرسىّ ، و در ركعت چهارم « قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ » و آخر سورهء بقره ، « 2 » و در ركعت پنجم قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ و آيات آخر سورهء آل عمران يعنى آيات إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ « 3 » ، و در ركعت ششم قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ و آيهء سخره « 4 » ، و در ركعت هفتم قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ و آياتى كه در سورهء انعام است يعنى وَ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكاءَ الْجِنَّ وَ خَلَقَهُمْ « 5 » و در ركعت هشتم قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ و آخر سورهء حشر يعنى لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلى جَبَلٍ « 6 » تا آخر سورهء را قرائت كن . و بعد از تمام كردن نماز ، 7 بار بگو :

--> ( 1 ) يعنى سورهء قُلْ يا أَيُّهَا الْكافِرُونَ ( 2 ) ظاهرا مقصود دو آيهء آخر اين سوره يعنى از آمَنَ الرَّسُولُ بِما أُنْزِلَ إِلَيْهِ تا آخر سوره است . ( 3 ) آل عمران ( 3 ) : 190 - ظاهرا مقصود خواندن تمام اين آيه تا آخر آيه 194 مىباشد . ( 4 ) ظاهرا مقصود آيهء 54 سورهء اعراف ( 7 ) است كه پيرامون مسخّر بودن تمام موجودات در برابر امر خداوند - عزّ و جلّ - مىباشد . ( 5 ) انعام ( 6 ) : 100 . ( 6 ) حشر ( 59 ) : 21 .