11 - شهادت به رسالت حضرت محمّد بن عبد اللَّه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و نيابتش از خداوند صاحب عظمت و جلالت آنچه در رابطه با اين شهادت مهمّ است ، آن است كه در شهادت دادن به رسالت رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله صادق باشى ، و معناى اين سخن آن است كه كردارت ، گفتارت را در پيروى از پيامبرىاش تصديق كند ، زيرا خداوند - جلّ جلاله - در قرآن مبين گروهى را كه دلشان با گفتارشان سازگار نبوده ، و به رسالت او شهادت داده‌اند ، دروغگو ناميده است . « 1 » همچنين نيك مىدانى كه اگر پيكى از سوى پادشاهى به سوى تو بيايد و در پاداش گفتن كلمه‌اى هزار دينار به تو ببخشد ، و در جزاى گفتن كلمه‌اى تو را با آتش شكنجه كند ، و چنانچه بخواهى كلمه نخست را نگويى و هزار دينار را بگيرى ، و كلمهء دوّم را ترك گفته و داخل شدن در آتش را چيز كوچك و سبك بشمارى ، سپس به پيك بگويى : « گواهى مىدهم كه تو پيك پادشاهى هستى كه من از دينارهاى او بىنياز نيستم ، و قدرت و نيرويى بر آتشى كه مرا به آن تهديد مىكند ندارم » ، بىگمان آن پيك و ديگر عاقلان به تو مىگويند : كردار تو با ظاهر و گفتارت درست در نمىآيد ، اگر تو در دل او را تصديق نموده بودى ، كلمه نخست را مىگفتى و هزار دينار را مىگرفتى ، و كلمه دوّم را ترك مىگفتى و از آتش در امان مىماندى ، زيرا ما عاقلان مىبينيم كه تو در تمام حركات و سكناتت در دار فنا چنين هستى كه وقتى به سود چيزى اطمينان پيدا مىكنى ، به سوى آن مىشتابى ، و هر گاه راستگو بودن

--> ( 1 ) ظاهرا اشاره است به آيه نخست از سورهء منافقون ( 63 ) كه مىفرمايد : إِذا جاءَكَ الْمُنافِقُونَ قالُوا : نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ ، وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُ ، وَ اللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنافِقِينَ لَكاذِبُونَ . : ( هر گاه منافقون نزد تو آمده و گفتند كه ما براستى گواهى مىدهيم كه تو حقيقتا فرستادهء خدا هستى ، [ آن را قبول منما ، ] كه خداوند براستى مىداند كه تو فرستادهء خدا هستى ، و خداوند گواهى مىدهد كه براستى منافقان دروغگويند . )