مقام نورانيّت خبر مىدهد » ، و قلم فرسايى در بارهء عارف برجسته‌اى كه « ره يافتگان به كوى دوست گواهى به نيل او به معرفت كامل حقّ سبحانه مىدهند » ، بلكه از « نادر عارفان متمكّن در توحيد به شمارش مىآورند » ، و بالأخره شخصيّت گرانسنگى كه در دنيا « در ملاقات ميان او و حضرت حجّت بن تعالى العسكرى - عجّل اللَّه المؤمنين فرجه الشريف - باز بوده » ، و در برزخ « روح ما فوق ملكوتش هماره همدم جدّ بزرگوارش امير الحسن - صلوات اللَّه عليه - است و حتّى يك لحظه از آن بزرگوار جدا نمىگردد » ، يعنى : جمال سالكان ، سيّد مراقبان ، نور عارفان ، عالم ربّانى ، صاحب كرامات باهره ، ذو الحسبين ، « 1 » رضي الدّين ، ابو القاسم ، علىّ بن موسى طاوس » « 2 » از افق انديشهء قاصر نگارندهء اين سطور بسى بلندتر است ، لذا نخست زندگينامهء شناسنامه‌اى آن بزرگوار را به اختصار ذكر نموده ، سپس خامه را به دست دانشمندان برجسته و به ويژه شخصيتهاى گرانسنگى كه هر كدام او حدّى دوران خويش به شمار مىروند مىسپاريم ، و از اشارات آنان در رابطه با مقامات اخلاقى ، عرفانى و توحيدى سيّد اهل مراقبه ، سيّد بن طاوس قدس سرّه بهره مىگيريم : شرح حال كوتاه مؤلف مؤلّف بزرگوار در ظهر روز پنجشنبه نيمهء محرّم الحرام سال 589 هجرى قمرى ، در « حلّه » عراق ديده به جهان گشود ، و دوران كودكى و نوجوانى و بخشى از جوانى خود را در آن سامان گذرانيد ، و نزد اساتيد بسيار ، به ويژه دو شخصيّت بزرگوار : يكى پدرش « سعد الدّين موسى » ، و ديگرى جدّش « عارف و زاهد نامى ورّام بن ابى فراس نخعى » شاگردى نمود . و بنا به فرمودهء خود ، اين دو بزرگوار در تربيت و آموختن تقوى و تواضع به وى از همه بيشتر نقش داشته‌اند .

--> ( 1 ) . نسبت وى از طرف پدر به « امام مجتبى عليه السّلام » و از سوى مادر به « امام حسين عليه السّلام » مىرسد ، لذا « ذو الحسبين » يعنى داراى دو نسبت شريف ، شهرت يافته است . ( 2 ) « طاوس » لقب « ابو عبد اللَّه محمّد بن اسحاق » يكى از اجداد سيّد است ، و شهرت وى به « ابن طاوس » به جهت انتسابش به او مىباشد .