« هيچ كس ايمانش به خداوند خالص و ناب نمىگردد ، تا اينكه خداوند در نزد او محبوب‌تر از خويشتن و پدر و مادر و فرزندان و فاميل و همهء مردم باشد . » و نيز پيرامون اينكه با مقدّم داشتن ديگرى بر رسول خدا - صلوات اللَّه عليه - ايمان حقيقى حاصل نمىشود ، رساتر از اين در روايت آمده است . پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : « هيچ بنده‌اى ايمان نمىآورد ، تا اينكه من در نزد وى ، محبوبتر از خود وى باشم ، و اهل بيتم در نزد او محبوبتر از اهل و فاميلش باشند ، و فرزندانم محبوبتر از فرزندانش باشند ، و وجود من محبوبتر از وجودش باشد . » بنا بر اين ، وقتى رسول خدا - صلوات اللَّه عليه - مقدّم داشتن ديگرى را بر خود صحيح و درست نداند ، چگونه با ترجيح غير بر خداوند - جلّ جلاله - ايمان حاصل خواهد شد ؟ ! 3 - توجّه و گفتن « وجّهت وجهى . . . » در اين باره روايات بسيار وارد شده است ، از آن جمله : 1 - امام صادق عليه السّلام فرمود : « وقتى حضرت على عليه السّلام براى اقامهء نماز مىايستاد ، و قبل از تكبير مىفرمود : « وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السّموات و الأرض . » : ( روى و تمام وجود خويش را به سوى خداوندى نمودم كه آسمانها و زمين را پديد آورد . ) رنگ صورت مباركش دگرگون مىشد ، به حدّى كه در چهره‌اش نمايان مىگرديد . » 2 - در حديث آمده كه : « حضرت امام حسن بن علىّ عليه السّلام هر گاه از وضو گرفتن فارغ مىشد ، رنگ چهره‌اش دگرگون مىگرديد . هنگامى كه در اين باره از آن بزرگوار پرسيده شد . فرمود : « كسى كه مىخواهد بر خداوند صاحب عرش - جلّ و عزّ - وارد شود ، شايسته است كه رنگش دگرگون شود . » 3 - روايت شده كه مولايمان امام صادق عليه السّلام فرمود : « هنگامى كه وقت نماز مىرسيد ، پوست بدن علىّ بن الحسين عليه السّلام مىلرزيد ، و رنگش زرد مىشد ، و مانند شاخه [ و يا : برگ ] خشك درخت خرما به خود مىلرزيد . »