السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )

160

ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )

سپس ميّت را به سوى محلّ خلوتش با مالك امر و جايگاه تنهايى و وحشتش يعنى قبر حمل مىكنند . كيفيّت دفن اموات وقتى تشييع‌كنندگان به قبر رسيدند - يعنى همان جايى كه محلّ خوابيدن ميّت بر خاك ، و مجاورت با اهل قبور به جاى مجاورت با مردم است ، و منزلگاهى است كه خويشان و برادران ، انسان را تنها گذاشته و مىروند ، و ياوران و همسايگان يارى نمىكنند ، و انسان در آنجا تك و تنها ، و در حالتى كه همگان او را رانده و دور نموده‌اند ، مىماند - اين امور را رعايت كنند : 1 - جنازهء ميّت را اگر مرد باشد از پايين پا وارد قبر كنند . 2 - پيش از گذاشتن در قبر سه بار جنازه را تا لبهء قبر نزديك كنند و بعد وارد قبر كنند ، زيرا روايت شده كه روح ميّت با اين كار براى سؤال قبر و امور هولناكى كه روبرو خواهد شد ، آمادگى پيدا مىكند . 3 - اگر جنازه ، زن باشد ، در سمت قبله و جلو قبر قرار دهند . 4 و 5 - سپس ولىّ ميّت يا كسى كه ولىّ به وى دستور مىدهد ، در حالى كه پا و سرش برهنه است از جاى پاهاى ميّت وارد قبر شود . 6 - آنگاه وى ابتدا سر ميّت را با تعظيم و احترام بگيرد ، و به ياد آورد كه در برابر ديد و آگاهى خداوند - جلّ جلاله - است و اينكه او وكيل ميّت در اين جايگاه است . 7 - هنگام فرو بردن ميّت در قبر بگويد : « اللّهمّ ، اجعلها روضة من رياض الجنّة ، و لا تجعلها حفرة من حفر النّار . » - خداوندا ! اين قبر را بوستانى از بوستانهاى بهشت قرار بده ، و آن را چاله‌اى از چاله‌هاى آتش جهنّم مگردان . 8 - نيز بگويد : « بسم اللَّه ، و باللَّه ، و في سبيل اللَّه ، و على ملّة رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله . اللّهمّ ، إيمانا بك ، و تصديقا بكتابك ، هذا ما وعد اللَّه و رسوله ، و صدق اللَّه و رسوله . اللّهمّ ، زدنا إيمانا و تسليما . »