3 - سپس شروع به كفن كردن نموده و پارچه‌اى را كه « خامسه » « 1 » ناميده مىشود ، باز نموده و مقدارى پنبه در آن گذاشته ، و مقدارى « ذريره » كه به نام « قمحه » معروف است « 2 » ، بر آن پاشيده و با آن عورت ( جلو و عقب ) ميّت را پوشانده و رانهاى ميّت را محكم ببندند . البتّه همهء اين امور را با احترام و مهربانى بر ميّت انجام دهند . 4 - وقتى از پيچيدن « خامسه » فراغت پيدا كردند ، بر سجده‌گاههاى هفتگانهء « 3 » ميّت كافور گذارند ، و باقيماندهء كافور را بر سينه‌اش قرار دهند . و بايد در تعظيم و اصلاح امر ميّت ، تقواى خدا - جلّ جلاله - را مراعات كنند . 5 - سپس لنگ را از ناف تا هر جايى كه عرض آن برسد ، به كمر ميّت ببندند . 6 - پيراهن را به او بپوشانند ، و پيراهن به اندازه‌اى باشد كه از پشت و جلو بدن از گامهاى ميّت زياده بيايد . 7 - يك چوب تر را در سمت راست بدن ميّت ، بين پيراهن و بدن ، متّصل به پوست بدن ميّت ، و چوب ديگر را در سمت چپ بدن او ، بين پيراهن و سرتاسرى قرار دهند . 8 - سپس در داخل دهان و گوشهاى ميّت پنبه و يا هر چه كه نياز باشد بگذارند . 9 - عمامه بر سر او بسته ، و براى عمامه حنك قرار دهند ، به اين صورت كه ابتدا مقدارى از گوشهء عمامه را بر سينه ميّت گذارده و بعد عمامه را بر سرش بسته ، و در آخر نيز مقدارى از گوشهء ديگر عمامه را بر سينه ميّت قرار دهند .

--> ( 1 ) مقصود از « خامسه » همان سرتاسرى مستحبّ است كه در بحث « احكام و آداب كفن » گذشت . ( 2 ) در عروة الوثقى ( ج 1 ، ص 295 ) آمده است : « ذريره » بنا بر آنچه كه گفته شده ، دانه‌اى شبيه گندم است كه وقتى كوبيده مىشود بوى خوبى دارد ، و در زمان ما به آن « قمحه » مىگويند ، و شايد سابقا « ذريره » ناميده مىشده است . ( 3 ) پيشانى ، كف دو دست ، دو زانو ، و دو انگشت شست پا .