السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )
147
ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )
زيرا اگر مقصودمان از كراهت داشتن از مرگ و انتقال به عالم آخرت همين باشد ، شادمان بودن به خاطر ملاقات با خداوند از شايستهترين و پسنديدهترين اعمال مىباشد . و عقل حكم مىكند كه امر خداوند - جلّ جلاله - را كه بر زبان فرشتهء مرگ جارى مىشود امتثال نموده ، و آن را با پذيرش دريافت كنيم ، و با خداوند - جلّ جلاله - ستيزه ننموده ، و تدبير و گزينش خويش را بهتر از تدبير او نبينيم ، چرا كه بنده نبايد در هيچ امرى ( چه خرد و چه كلان ) با مولاى خود معارضه و ستيزه نمايد . و نيز هرگز فريفتهء سخن كسانى مشو كه مىگويند : ما از آن جهت از مرگ بدمان مىآيد ، كه مرتكب گناهان شدهايم ، و دوست داريم كه بمانيم و پيش از مرگ آنها را اصلاح كنيم . زيرا اين سخن از فريبهاى شيطان است ، و گر نه اى كسى كه در سر فرصت و توان اصلاح اعمال از مرگ بدت مىآيد : هم اينك هر چه در توان دارى و از آن عاجز نيستى اصلاح نما ، كه خداوند - جلّ جلاله - عذر تو را پذيرفته و توبهات را مورد قبول قرار مىدهد ، و با كراهت داشتن از پذيرش انتقال به آخرت ، ميان مخالفت نمودن اوّل و آخر با او - جلّ جلاله - جمع مكن . و همچنين مبادا گفتار كسانى تو را بفريبد كه مىگويند : ما آخرت خود را ويران كرده و دنيا را آباد نمودهايم ، لذا بدمان مىآيد كه از آبادانى به ويرانه منتقل شويم . زيرا اينها همه از اشتباهاتى است كه براى غافلان پيش مىآيد ؛ و گر نه ، اى كسى كه نسبت به مرگ ناخشنودى ! هم اينك توان آن را دارى كه با توبه كردن و پشيمانى از اعمال بد خويش ، از خطر روز قيامت ايمن گشته ، و جايگاه اقامتت را آباد كنى . و زنهار كه از غافلان پيروى نمايى ، زيرا سرور فرستادگان صلّى اللَّه عليه و آله بر ادّعاى يهود خرده گرفته و به آنان خطاب فرموده است : فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ ، إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ . « 1 » - پس اگر راست مىگوييد ، مرگ را آرزو كنيد .
--> ( 1 ) جمعه ( 62 ) : 6 .