احكام و آداب قبر 1 - وقتى انسان كفن خويش را مهيّا نمود ، شايسته است قبرى را كه در آن دفن مىشود نيز آماده نمايد ، و اين كار از امور مهمّ مىباشد ، زيرا مشاهده شد كسانى كه عهده‌دار تشييع ميّت هستند يا غمزده و مشغول به حزن و اندوه هستند ، و يا اجير و مزد بگيرند كه تظاهر و تكلّف نموده و به جاى احتياط در تجهيز و اصلاح امور ميّت ، سرگرم توجّه مردم به خود مىشوند . و نيز گروهى از افراد معتبر اين عمل را انجام داده‌اند . و در روايت نيز وارد شده است ، و خود در روايات ( كه ذكر خواهد شد ) ديده‌ام كه : ابا جعفر محمّد بن سعيد عثمان بن سعيد عمرى در حال حيات خويش قبر خود را درست نمود . 2 - سزاوار است كه قبر به اندازهء تمام قدّ انسان و يا تا استخوان ميان شانه و گلو باشد ، و نيز در كنارهء سمت قبلهء قبر « لحد » و جايى به اندازهءاى كه بتوان در آن نشست ، درست كنند ؛ زيرا قبر منزل خلوت و تنهايى است ، و به مقدار عمل به اوامر خداوند - جلّ جلاله - كه موجب قرب و نزديكى به خشنوديهاى الهى مىشود ، وسعت پيدا مىكند . من نيز به جوار حرم مطهّر جدّ و مولايم علىّ بن ابى طالب عليه السّلام شرفياب شدم و جايى را در آن مكان شريف برگزيدم ، و به كسى دستور دادم كه قبرى برايم بكند ، و مقصودم از اين كار آن بود كه به عنوان مهمان و پناهنده بر آن بزرگوار وارد شده ، و از او درخواست و آرزو نموده ، و به تمام آنچه كه خلايق بدان توسّل مىنمايند ، توسّل بجويم . و آن را در زير پاهاى پدر و مادرم - رضوان اللَّه جلّ جلاله عليهما - قرار دادم ، زيرا خداوند - جلّ جلاله - امر فرموده كه نسبت به آن دو تواضع و فروتنى داشته باشم ، و سفارش فرموده كه به ايشان نيكى و احسان نمايم ، لذا خواستم تا زمانى كه در قبر هستم ، سرم در زير پاهاى آن دو باشد . گفته نشود كه مگر كسى از عارفان پيش از مرگ ، قبر خويش را آماده نموده است ؟