مورد نظر و رضاى اوست ، مشرّف گرداند . ان شاء اللَّه . آماده كردن كفن و نگاه كردن به آن گفته نشود كه آماده كردن كفن پيش از مرگ ، از ائمّه - عليهم افضل الصّلاة و السّلام - روايت نشده است ؛ زيرا اين مطلب در روايات موجود است ، چنان كه مستحبّ است انسان علاوه بر مهيّا كردن كفن ، در حال حيات گاه گاهى به آن نگاه كند . من نيز گاه گاهى كفن خويش را بيرون مىآورم و نيك بدان مىنگرم ، به گونه‌اى كه گويى مىبينم : مرا در آن پيچيده‌اند و من در پيشگاه حضرت حقّ قرار دارم و بر خداوند - جلّ جلاله - عرضه نموده‌اند . 1 - در كتاب « الملحق بتاريخ الطّبرى » تاليف احمد بن كامل بن شجرة ، در ضمن حوادث سال 310 هجرى قمرى آمده است : « هنگام غروب آفتاب روز يك شنبه ، دو روز مانده از شوّال ، ابو جعفر محمّد بن جرير بن يزيد طبرى فقيه وفات نمود ، و ظهر روز دوشنبه ، فرداى آن روز در خانه‌اش واقع در « رحبهء يعقوب » « 1 » ماند ، و در سه جامهء حبره « 2 » كه خود وى آنها را در حال حياتش تهيّه ، و از جنس خوبى برگزيده بود ، كفن و در آنها به خوبى پيچيده شد . » و سپس ويژگيهاى كفن وى را ستوده است . 2 - در جزء دوّم كتاب « المعجم الكبير » طبرانى ، در مسند حذيفة بن يمان ديدم كه حذيفه كسى را فرستاد تا كفنى براى او بخرد ، وى كفنى به قيمت سيصد درهم براى او خريد . حذيفه گفت : من اين را نمىخواهم ، بلكه براى من دو ريطه « 3 » سفيد

--> ( 1 ) « رحبه » در لغت به معناى فضا و محوّطه وسيع است . ( 2 ) « حبره » و يا « حبره » كه جمع آن « حبر » است ، در لغت به نوعى بالاپوش مخصوص از بردها و لباسهاى يمنى گفته مىشود كه تمام بدن را مىپوشاند . ( 3 ) « ريطه » در لغت نوعى بالاپوش را مىگويند كه تمام بدن را بپوشاند و دو قطعه نبوده ، بلكه يك بافت و يك دست باشد .