السيد ابن طاووس ( مترجم : م - ر )
134
ادب حضور ( فلاح السائل ) ( فارسى )
و إنّى أعهد إليك في دار الدّنيا ، أنّى رضيت بك ربّا ، و بالإسلام دينا ، و بمحمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ، نبيّا ، و بعلىّ [ و أحد عشر من أولاده و ذريّته ] إماما ، و بالقرآن كتابا [ و بالكعبة قبلة ] و أنّ أهل بيت نبيّك - عليه و عليهم السّلام - أئمّتى . اللّهمّ ، أنت ثقتى عند شدّتى ، و رجائى عند كربتى ، و عدّتى في الأمور الّتى تنزل بى ، و أنت وليّى في نعمتى ، و إلهي و إله آبائى . صلّ على محمّد و آله ، و لا تكلنى إلى نفسى طرفة عين أبدا ، و آنس في قبرى وحشتى ، و اجعل لى عندك عهدا يوم ألقاك منشورا . » - خداوندا ، اى پديد آورندهء آسمانها و زمين ، اى آگاه به نهان و آشكار ، اى خداوند رحمتگستر و مهربان در دار دنيا براستى با تو عهد مىبندم و گواهى مىدهم كه معبودى جز تو نيست ، و يگانهاى و شريكى براى تو نيست ، و حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله بنده و فرستادهء توست ، و قيامت خواهد آمد و شكّى در آن نيست ، و تو تمام اهل قبور را برمىانگيزانى ، و حساب كشى و بهشت و تمام نعمتهايى كه خداوند در آن وعده داده از جمله خوراكى و پوشاك [ يا : خوردنىها و پوشيدنىها ] و ازدواج ، و آتش جهنّم حقّ است ، و بىگمان دين به همان صورتى است كه توصيف فرمودهاى ، و اسلام به همان صورتى است كه تشريع نمودهاى ، و گفتار همان است كه فرمودهاى ، و قرآن همان گونه است كه فرو فرستادهاى ، و تو خداوند حقّ آشكار هستى . نيز من با تو در دار دنيا عهد و پيمان مىبندم كه به پروردگارى تو و به حقّ بودن دين اسلام ، و به پيامبرى حضرت محمّد صلّى اللَّه عليه و آله ، و به امامت حضرت علىّ [ و يازده فرزند او ] ، و به كتاب آسمانى بودن قرآن ، [ و قبله بودن كعبه ] ، و به امامت اهل بيت پيامبرت ( عليه و عليهم السّلام ) راضى و خشنودم . خدايا ، تويى تنها مورد اعتماد من در سختى ، و اميدم در هنگام ناراحتى ، و توشه و ذخيرهام در امور و مشكلاتى كه بر من فرود مىآيد . و تويى سرپرست من در نعمتم ، و معبود من و پدرانم . بر محمّد و آل او درود بفرست ، و هيچ گاه مرا به اندازهء چشم بر هم زدنى به خود وامگذار ، و در قبرم انيس و مونس تنهايى من باش ، و روزى كه با تو ملاقات مىنمايم ، در نزد خود عهد و پيمانى گشوده براى من مقرّر بفرما . آنگاه پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : اين همان عهد و پيمان ميّت است كه هنگام وصيّت كردن به امور مورد نيازش مىگويد . و وصيّت كردن بر هر مسلمان لازم است . »