فصل دوازدهم احكام و آداب تيمّم بدل از وضو اين طهارت كه در عرف شرع « تيمّم » ناميده مىشود ، رحمت و انعام و بزرگوارى و بخششى است از جانب خداوند - جلّ جلاله - نسبت به كسانى كه نمىتوانند با آب طهارت كنند . و ويژگى خاكى كه به آن تيمّم مىشود اين است كه بايد پاك بوده ، و از ناحيهء شرع در استعمال آن مأذون باشيم . و اگر كسى كه وظيفه‌اش تيمّم است ، خاك پيدا نكرد ، با گرد و غبار نمد زير زين اسب و مانند آن تيمّم كند . و در صورت نبودن آب و خاك و در حالت ناچارى مىتوان با هر چيز كه گرد و غبار داشته باشد ، تيمّم كرد . عذرهايى كه موجب تيمّم مىشود فقط وقتى مىتوان تيمّم كرد كه وقت نماز تنگ شده و تنها به اندازه‌اى كه بتوان تيمّم كرد وقت باشد ، و يا بكلّى آب يافت نشود ، يا استعمال آب براى شخص - به خاطر بيمارى يا عدم امكان پرداخت بهاى آب ، و يا به جهت عذرهايى ديگرى كه در شريعت محمّدى صلّى اللَّه عليه و آله مجوّز تيمّم هستند - ممكن نباشد . اگر عدم امكان طهارت با آب ، به خاطر پيدا نشدن آب بوده و شخصى كه آب پيدا نكرده در صحرا باشد ، بايد هنگام تنگ شدن وقت نماز ، در زمين هموار به اندازهء مسافت پرتاب دو تير ، و در زمين سخت و ناهموار به اندازهء مسافت پرتاب