هر كس مانند من وضو بگيرد ، و همانند من دعا كند ، خداوند - عزّ و جلّ - از هر قطرهء [ آبى كه در وضو استفاده نموده ] فرشته‌اى مىآفريند كه تقديس و تسبيح و تكبير بگويد ، و خداوند ثواب آن را تا روز قيامت براى او مىنويسد . » احكام و آداب وضو در رواياتى كه از ائمّه عليهم السّلام در تفصيل احكام وضوء وارد شده ، آمده است : كسى كه مىخواهد وضو بگيرد ، هنگام شستن صورت از اوّل [ رستنگاه ] موى جلو سر آغاز نموده تا آخر چانه‌اش را مىشويد ، و هنگام شستن دستها از روى دستها شروع نموده و از آرنج تا سر انگشتان را شستشو مىدهد ، و به اندازهء [ پهناى ] سه انگشت جلو سرش را مسح مىكند ، البتّه كمتر از اين هم كفايت مىكند . و هنگام مسح كردن روى پاها از سر انگشتان شروع نموده و تا برآمدگى روى پاها را كه « كعب عالى » ناميده مىشود ، مسح مىكند . و اگر صورت و بازوها و دستهايش را دو بار بشويد جايز است ، و بين فضيلت دو روايتى كه در اين باره نقل شده جمع نموده است . جنابت ، و مسّ ميّت بعد از سرد شدن بدن او و پيش از غسل دادن ميّت وضو را باطل مىكند ؛ و نيز خوابى كه بر گوش و چشم غالب گردد ، و همچنين هر چيزى كه عقل را از بين مىبرد ، و نيز بول و غايط ، و خارج شدن قطعى و يقينى باد آن را باطل مىكند . و افزون بر اينها در مورد زنان ، حيض و نفاس و استحاضه از امورى است كه وضو را باطل مىكند .