شيخ يوسف بحرانى گويد : آرامگاه او اكنون شناخته شده نيست . « 1 » محدّث نورى گويد : در باغى خارج حلّه بارگاه فرازمندى است كه به آن بزرگ نسبت داده مىشود و مردم از روى اعتقاد ، به زيارت آن مىروند . در صورت وقوع فوت آن مرحوم در بغداد ، درستى انتساب اين قبر كمى بعيد به نظر مىرسد . خدا داناست . « 2 » علّامه سيّد حسن صدر كاظمينى در بخش پايانى كتاب خويش ، « تحيّة أهل القبور بما هو مأثور » گويد : آنچه در باغ حلّه قبر سيّد ابن طاوس شناخته مىشود قبر فرزند او سيّد على بن موسى است كه هم نام و هم لقب پدر بود . « 3 » اين اقوال گوناگون با نقل صريح خود آن بزرگ روشن مىكند كه قبر خويش را در جوار مولا امير مؤمنان عليه السّلام و زير پاى پدر و مادر برگزيد . او خود گويد : من خودم رفتم و از گوركن خواستم تا در سايه‌ى نيا و مولايم علىّ بن ابى طالب عليه السّلام گورى برايم بسازد تا ميهمان و پناهنده و گدا و اميدوار درگاه او باشم و به هر گونه‌اى خواهنده از آستان حضرتش . نيز خواستم زير پاى پدر و مادرم - كه خدا از ايشان خشنود باد - باشم ؛ زيرا ديدم كه پروردگار بزرگ مرا به خاكسارى در برابر ايشان و نيكى بدانان فرمان داده است . از اين رو ، خواستم - تا گاهى كه در قبر خواهم آرميد - سرم زير پاهاى ايشان قرار گيرد . « 4 » افزون بر اين ، ابن الفوطى نيز در « الحوادث الجامعة » « 5 » آورده است : در اين سال ( 664 ) نقيب پاك دامن سيّد رضي الدّين علىّ بن طاوس

--> ( 1 ) لؤلؤة البحرين : 241 . ( 2 ) خاتمة مستدرك الوسائل 3 : 472 . ( 3 ) لؤلؤة البحرين : 241 ، حاشيه . ( 4 ) فلاح السّائل : 73 . ( 5 ) ص 356 .