مار را سحق كند سحقى تمام و با جو بياميزد و به دو دهد بغايت فربه شود و از امراض ايمن گردد و اگر هفت روز شير تازه و روغن زيت و آب را زيانه‌تر و شراب كهنه از هر يكى دو رطل در حلق او يا ديگر دواب ريزند زود فربه شود و آن فربهى بماند و اگر نيم رطل بول كودكان در بينى او ريزند همين خاصيت دارد اگر اسب را سعال باشد انگور شيرين او را سود دارد و اگر بيخ كبر خشكرا بسايند و با جو بياميزند و به دو دهند نافع باشد و اگر سعال مستحكم شده باشد و در شش فسادى بود اصل ريباس را بكوبند و بجوشانند و بروغن زيت بياميزند و در حلق او ريزند نافع آيد اگر اسب سرگين نتواند انداخت و بول نتواند كرد يا نفخه و بادى در شكم او باشد علامات اينحالات آن بود كه هر بار بيفتد و برخيزد دو رطل شراب كهنه را به آب بياميزند و يكدرم حلتيت سوده برو ريزند در حلق او ريزند و اگر پيه خوك بهمرسد كه به آن اضافه كنند و آب گشنيز تر بهتر باشد و اگر بول نتواند كرد دست خود را بروغن چرب كرده در دبر او كنند در حال بول بگشايد و اگر ماديان باشد در فرج او كنند و اگر اسبرا از گرما تعبى رسيده باشد فوفل و كبر از هر يكى دو درم بكوبند و در دبر او كنند تعب او زايل شود و اگر گشنيزتر و فوفل و جاو شير از هر يكى دو درم بكوبند و در بينى او ريزند هم نافع باشد اگر اسب را در سر يا دنب حكه باشد آن دو موضع را سه روز با روغن شيره دست افشارند زايل كند و اگر از كبريت سفيد و خردل و نمك اجزاء مساوى گيرند و بكوبند و ببيزند و در سركه ترش و روغن زيت ريزند و در آن موضع مالند هم حكه را زايل كند و اگر دو درم شونيز بسايند و بروغن زيت بياميزند و بگذارند تا چون نفط سياه شود در آن موضع مالند هم نافع آيد اگر از بينى اسب ريم آيد نوشادر و زعفران و خربق از هر يك دو درم