شمس الدين محمد بن محمود آملي
240
نفائس الفنون في عرائس العيون ( فارسى )
آنكه مرده دروغ نميگويد . اما باشد آنچه قوت خيالى روز داند ماه بود و ماه سال . و اگر بيند كه با مرده صحبت ميدارد حاجتى كه از آن طمع بريده باشد بيابد . و اگر از محرمان او بود اعقاب او را نيكو بايد داشت و اگر بيند كه با مرده صحبت ميدارد و از اعقاب او منفعت بيابد . و اگر خود را با مرده در يكجامه خواب بيند كه خفته است دليل درازى عمر او بود . و اگر مرده را خفته يا برهنه بيند دليل راحت مرده است در آخرت اگر بيند كه مرده را مىشويد فاسقى بر دست او توبه كند و اگر بيند كه گور مرده را باز مىكند طريقه و رسم او را باز گرداند . اگر بيند كه گور مىكند سرائى بنا كند اگر بيند كه كسى را زنده در گور مىكند آنكس را از مناهى باز دارد . و اگر بيند كه خويشتن را از جائى درآويزد از آنجا غايب شود و اگر بيند كه او را كشتهاند از مردمان ثنا و محمدت يابد . اگر بيند كه مرده است و در جنازهاش نهادند حرمت و منزلت يابد اگر مادر و پدر مرده را زنده بيند از غم فرج يابد . و اگر ايشان چيزى به دو دهند منفعت يابد خوردن و بر خوانى نشستن كه كه در آن طعام باشد دليل درازى عمر بود . اما اگر بيند كه طعام در گلوى او گرفته دليل بيمارى بود و بيم مرگ باشد با مردگان چيزى خوردن نيك بود از ايشان چيزى شنيدن يافتن مقصودى بود كه اميد از آن منقطع باشد . اگر مرده بر داشته و مىرود مال حرام يابد اگر بيند كه در هوا مىرود دليل يافتن بزرگى و منفعت بود و سفر با سلامت و مراد يافتن .