فى بحر التقارب ببَحر تَقارُب تَقَرّب نَماى * بدين وزن ميزان طَبع آزماى فَعُولٌ فَعولٌ فَعُولٌ فَعول * چو گفتى بگو اى مه دلرباى الهست و اللّه و رحمن خداى * دَليلست و هادى تو گو رهنماى مُحمَّد ستوده امين استوار * به قرآن ثَنا گفت ويرا خداى صَحابه است ياران و آل اهلِ بَيت * كه اسلام دينست از ايشان بپاى سَما آسمان ارض و غَبرا زمين * مَحلّ و مَكان و مَعَانست جاى سَقَر دوزخ و نار آتش ولى * چو جَنَّت بهشت آخِرَت آنسراى ريَه شُش قَفا هَيرَه « 1 » و وَجه روى * فخِذ ران عَقِب پاشنه رِجل پاى

--> ( 1 ) - پشت گردن و در اكثر نصابها به غلط حيره آمده