حاجت به مال و انفاق شما ندارد و شماييد كه محتاجان و فقيران مىباشيد و بايد كه به واسطه راهنمايى خداوند و فرمان‌بردارى او و انفاق نمودن از نفوس و اموال خود ، رفع فقر شما بشود و به غنى برسيد . و بايد كه رزق خود را در كسب خود ، ندانند بلكه آن را اطاعت خداوند و رزق را بر خداوند بدانند و توكل بر خداوند بنمايند كه خداوند يا به وسيله اين تكسّب و يا به وسيله ديگر ، رزق را به ايشان مىرساند و غرور ، طول امل و تكيه نمودن بر دنيا ، زينت و زخارف آن را بر خود راه ندهند و در بند ذخيره و جمع نمودن مال نباشند و در جميع اوقات و احوال در ذكر و ياد خداوند ، باشند و حرفه ايشان را از ياد خداى ، نماز ، روزه ، دادن صدقات و ساير عبادات باز ندارد و الا در حسرت ، خسارت و ندامت ابدى گرفتار مىگردند و خداوند فرموده‌اند كه ؛ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُلْهِكُمْ أَمْوالُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ وَ أَنْفِقُوا مِنْ ما رَزَقْناكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُولَ رَبِّ لَوْ لا أَخَّرْتَنِي إِلى أَجَلٍ قَرِيبٍ فَأَصَّدَّقَ وَ أَكُنْ مِنَ الصَّالِحِينَ وَ لَنْ يُؤَخِّرَ اللَّهُ نَفْساً إِذا جاءَ أَجَلُها وَ اللَّهُ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ « 1 » . يعنى اى آنچنان جماعتى كه ايمان آورده‌ايد مشغول و غافل نگرداند شما را ، اموال و اولاد شما از ذكر و ياد خداوند و كسى كه اين كار را بكند و به واسطه اموال و اولاد ، از ياد خدا و از ساير تكاليف باز بماند ، هر آينه معلوم مىشود كه ايمان نداشته است و اين جماعت ايشانند زيان‌كاران و پس چگونه سرمايه ايمان را كه به آن همه تجارتى و همه منافعى مىتوانستند كه حاصل نمايند ، باختند و سوختند و انفاق بنماييد از هر چيزى كه به واسطه هر تكسّبى ، به شما رزق داده‌ايم پيش از آنكه بيايد به سوى يكى از شما ، مرگ . پس فرصت و چاره از دست او رفته باشد و از روى حسرت و ندامت بگويد كه اى پروردگار من ، چرا چند روز ديگر مرا مهلت ندادى و تأخير نينداختى مرگ مرا ، تا مدت

--> ( 1 ) . منافقون : 8 - 12