خصوصا در عمل زراعت و غراست ، همان گذران و نفع دنيوى باشد ؛ عطا مىفرمائيم به او از همان دنيا و متاع آن ، و نيست از براى او در آخرت هيچ نصيبى و اجر و ثوابى . و حديث « الدنيا مزرعة الآخرة » معنى آن نيز به اين نحو است كه اگر اين كس در جميع اعمال ، نيت عبادت و بندگى و خلافت خداوند دارد و طالب ثواب و اجر اخروى مىباشد در دنيا و در آخرت ، هر دو ، اجر و نفع به او داده مىشود و الّا اجر و ثواب آن ، همان منفعتى است كه در دنيا بر آن عمل مترتب مىگردد .