جانب مشرق و مغرب در حال نماز ، يعنى فخر به قبلهء خود بنمائيد و آن را نيكى و بندگى بدانيد و لكن برّ ، نيكى ، عبادت و بندگى در آن كسانى است كه اولا ايمان بياورند به خداوند و به روز قيامت و معاد و به ملائكه و پيغمبران و ثانيا بعد از آن بدهند مال را از روى اخلاص و به جهت محبت و رضاى خداوند ، به صاحبان قرابت خود و به يتيمان و به فقرا و به ابن سبيل و به سائلين و به آنها كه صاحب قرض مىباشند و گردن ايشان به سبب قرض در بند مىباشد و بعد از آن بر پاى بدارند نماز را و درست به جاى آورند و بدهند زكات واجب را و وفاكنندگان به عهد خود باشند هر وقتى كه عهدى با خداوند يا با خلق بنمايند و صبركنندگان باشند در بلادها ، شدّتها ، فقر و بيماريها و در حال حرب و جهاد ، اين جماعت كه اين كارها مىكنند آنان مىباشند كه در راستى و درستى و منصب خلافت و بندگى خود ايستاده‌اند و آنان مىباشند كه از عذاب و سخط خداوند ترسيده و پرهيز نموده‌اند . و در احاديث « 1 » وارد شده است كه اوّل كسى كه داخل بهشت مىشود معروف و اهل معروف است و از براى بهشت ، درى است كه نام او معروف است و داخل در آن در نمىشود هيچ كس مگر اهل معروف ، و اهل معروف « 2 » در دنيا هم ، اهل معروف در آخرت مىباشند و بهتر از معروف هيچ چيز نيست مگر ثواب آن و مراد از معروف ، جميع انواع عبادات و تقرّبات به خداوند مىباشد خواه آنكه عبادت ماليه باشد يا بدنيّه و لكن غالب استعمال آن در عبادات ماليه و دادن اموال به مستحقان مىباشد و چنان كه مال و دولت ، اعظم اسباب معيشت و زندگانى است و خلافت در آن از اعظم و اهمّ انواع خلافتهاى ديگر مىباشد . همچنين مال و دولت ، از اعظم و اهمّ اسباب و وسيله‌هاى عبادت و بندگى و تكسب نمودن امر دين و امر آخرت و حصول رضاى خداوند و وصول به درجات و انواع سعادات مىباشد . و از اينجاست كه خداوند فرموده است كه

--> ( 1 ) . كافى 2 : 195 / 10 و ج 4 : 28 / 11 و 30 / 4 ( 2 ) . كافى 4 : 29 ح 1 و 2 و 3