جعفر بن أبى إسحاق دارابى كشفى

140

ميزان الملوك والطوائف وصراط المستقيم في سلوك الخلائف ( فارسى )

خلل دينى و دنيوى كه روى نمايد قبل از وقوع در صدد تدارك آن تواند بر آيد و به دشوارى علاج بعد از وقوع گرفتار نشود و در جميع استعمال اين صفت چهارگانه در دو حالت ما بين او و سلطان و ما بين او رعيت ، اخلاص و خلافت از خداوند و اطاعت و بندگى او داشته باشد تا هر حركت ، سعى ، تحمل ، صبر ، راستى ، سكون ، ثبات امر و نهى ، عدل ، انصاف ، خدمت ، تواضع ، حلم ، عفو ، رنج و محنت ، دادوستد ، دخل و خرج و گفت و شنيد كه با دوست و دشمن ، خاص ، عام ، سلطان و رعيت كرده و نموده باشد هريك موجب قرب او به خداوند و رفع درجه و اجر منصب خلافت او بوده باشد و امانت‌دارى خداوند را كما هو حقه نموده باشد و همچنين ساير طبقات عمّال كه در تلو وزارت مىباشند از امراء ، منشيان ، مستوفيان ، خزّان ، دربان ، حجاب ، بوّاب و نوّاب همگى در كار خود به قدر خود بايد كه صفات چهارگانه آراسته و كار گذارنده و با نيّت اخلاص و عبوديت و خلافت از خداوند و در رواج دادن و تدبير نمودن امر بندگان و وزير و سلطان بوده باشد تا همگى به زروهء اوج خلافت و به ثمره اجر نيابت و سرخ روى حفظ امانت و حسن ديانت در حضور حضرت صاحب امانت در دار آخرت رسيده و در آمده و به اين مضامين مترنّم گرديده باشند . بار امانتش به دل و جان كشيده‌ايم * در بارگاه عزت بىبار مىرويم با ظلمت نفوس و طبأيع در آمديم * در جان هزار گونه ز انوار مىرويم ز آن بس كه بوده‌ايم بسى در حريم جهل * اين فضل بين كه محرم اسرار مىرويم عمرى اگرچه در ظلمات هوا بديم * آب حيات خورده خضروا مىرويم در نقطه مراد بدين دور ما رسيم * زيرا بسر هميشه چه پركار مىرويم