امين الدّين بليانى شيخ امين الدّين خليفهء عبد اللّه بليانى از اجداد تقى اوحدى است . « 1 » بزرگ نيكوست . از اوست : من خار غمت به مردم ديده كشم * جور و ستمت بر « 2 » دل غمديده كشم وان‌گه كه بميرم رقم بندگىات * بر ريزهء « 3 » استخوان پوسيده كشم امامى هروى از فضلاى زمانه و در صنايع و بدايع يگانه ، معاصر شيخ سعدى و مجد همگر بود . استاد غرّاست . « 4 » وى راست : چون كبك شسته لب به شراب مروّقى * كبكى از آن به طوق معنبر مطوّقى در بزم خوبتر ز تذرو ملوّنى * واندر مصاف جرّه‌تر « 5 » از باز ازرقى گر ماه در لباس كبود منقّط است * تو شاه در لباس نسيج مغرّقى اثير الدّين اومانى « 6 » وحيد روزگار و سخنور والااقتدار ، شاگرد نصير الدّين محقّق طوسى بود . « 7 »

--> گر در فناى خويش بكوشى به قدر وسع * من عهد مىكنم به خلود بقاى دل * چون دوستى روى تو ورزم به نياز * مگذار به دست دشمن دونم باز گر سوختنى است جان من ، هم تو بسوز * ورساختنى است كار من ، هم تو بساز ( 1 ) . رياض العارفين 40 : شيخ امين الدّين محمّد بن شيخ على بن شيخ ضياء الدّين مسعود ، مولد و منشأ آن جناب بليان و آن از مضافات كازرون شيراز است . در سنهء 745 رحلت نموده . از اوست : آنان كه فلك ز نور دهر آرايند * تا ظن نبرى كه باز نايند ، آيند از دامن آفتاب تا جيب زمين * رسمى است كه تا خدا نميرد زايند * اى دل ، پسِ زنجير چو ديوانه نشين * در دامن درد خويش پروانه نشين ز آمد شدن بيهده خود را پى كن * معشوق چو خانگى است در خانه نشين گويند رباعى اخير را در دامن خرقهء خويش نگاشته بود . دهخدا : محمّد بن على بن مسعود ، درگذشته به سال 745 ، عارف بزرگ و مشهور قرن هشتم هجرى بود . خرقهء طريقت از دست عمّ خود اوحد الدّين عبد اللّه بليانى پوشيد . خواجوى كرمانى از مريدان او بود . حافظ شيرازى از وى نام برده است . ( 2 ) . رياض العارفين : با . ( 3 ) . رياض العارفين : بر ذرّه . ( 4 ) . مجمع الفصحا 1 / 98 : در سنهء 676 در اصفهان درگذشت . فرهنگ سخنوران : نام وى رضى الدّين ابو عبد اللّه بن ابى بكر است . دهخدا : ابو عبد اللّه محمّد بن ابى بكر بن عثمان ، از شاعران معروف نيمهء اوّل قرن هفتم هجرى بود . به مدح امرا و وزراى كرمان اشتغال داشت . ( 5 ) . دولتشاه 125 : چيره‌تر . ( 6 ) . متن : اويمانى . از مجمع الفصحا 105 و دولتشاه 129 نوشته شد . ( 7 ) . مجمع الفصحا و دولتشاه : متوطّن همدان بوده است .