« جگر موش بخورند ، ضعف بدن را نافع باشد ، و اگر موش را بشكافند و بر زخمى نهند كه پيكان يا چوب در او مانده باشد بركند به آسانى . پيه او را گداخته گردانند و طلى كنند بر روى كلف را بركند و روى را صافى كند . سرگين او اگر بر روى طلى كنند ، بهق و كلف از روى بركند . خون موش در جاى موى چشم كنند چون بركنده باشند ، ديگر موى برنيايد » . - ص 127 - « پيه و جگر [ مرغابى ] به هم كوفته گردانند نرم حلبه و سنبل و دارچينى خرد بر او اندازند و پخته كنند ، و به آب سذاب جوشانيده بخورند نافع باشد خليدن ( ؟ ) بول را ، و شورباى بط فربه سود دارد داروهاى كشنده را چون بخورند » . - ص 147 - يسكن فيتمكّن الصّيّادون منه فيوثقونه » . - ورق 27 ب / 28 الف - « كبد الفار اذا اكل نفع من ضعف البدن ، و ان شقّت الفارة و وضعت على موضع فيه نصل نشّاب او شوك اخرجته ، شحمها اذا ذوّب و طلى به الكلف الاسود قلعه و صفّى لونه ، خرء الفاران طلى به البهق و الكلف و القوبا قلعه و جلى الوجه ، دم الجرذ اذا نتف الشعر الزائد فى العين و طلى به لم ينبت » . - ورق 28 ب - « لحم الاوزّ حارّ رطب بطىء الهضم ، اذا اخذ شحمه و لحمه و ألقى عليه حلبة مدقوقة منخوله و سنبل و دارصينى و شرب بماء السّذاب معلى 4 مصفّى نفع من تقطير البول ، و مرق 5 البطّ السمّين اذا شرب نفع من الأدوية القتّالة » . - ورق 34 الف -