محمد بن محمد بن أحمد القرشي ( ابن الاخوة ) ( مترجم : جعفر شعار )

227

آيين شهردارى ( فارسى )

باب شصت و هفتم در حسبت بر كاه‌فروشان محتسب بايد مراقبت كند كه كاه‌فروشان كاه باقلا و شبدر و جلبان « 1 » و عدس و ريشه‌هاى گندم ( برايب ) را در كاه گندم نياميزند ، و به خداى بزرگ سوگندشان دهد كه بر مسلمانان تدليس نكنند و جوالهاى تورى آنان معمولى و به وزن 250 رطل مصرى باشد و چون جوال‌ها را از مراكب ؟ پر مىكنند به جاى ديگر نبرند تا از آن بكاهند و در تورهاى كوچكترى بريزند و آنگاه به معرض دادوستد گذارند . هركه چنين كند بايد تأديب و تعزيرش كنند .

--> ( 1 ) - جلبان به ضم اول گياهى است شبيه به كرسنه و آن را در بعضى نقاط مانند باقلاى تر پزند و با نمك خورند و گاهى هم آرد كنند و از آن نان پزند و تازهء آن را نيز ناپخته خورند . خلر هم گويند . ( فرهنگ فارسى معين ) .