محمد بن محمد بن أحمد القرشي ( ابن الاخوة ) ( مترجم : جعفر شعار )
148
آيين شهردارى ( فارسى )
باب سى و هفتم در حسبت بر زرگران زرگران بايد ظروف زرين و سيمين و زيورآلات را به غير جنس بفروشند تا تفاوت آن حلال شود و اگر به جنس بفروشند تفاوت حرام است . و نيز از نسيه بپرهيزند ، و قبض فىالمجلس صورت گيرد چنان كه در فصل ربا گفتيم . هرگاه زرگر زيورآلاتى را كه مغشوش ( مخلوط به مواد ديگر ) است بفروشد بايد مقدار آن مواد را به خريدار توضيح دهد ، و چون بخواهد زيورى براى كسى بسازد نخست آن را وزن كند و سپس در حضور او در كوره نهد و پس از بيرون آوردن دوباره وزن كند و عين آن را به وى دهد تا صاحب زيور تقلب نپندارد و اگر به لحيم نيازمند باشد پيش از لحيم نيز وزن كند ، و بايد هر نگين يا گوهرى را كه بر انگشترى يا زيورآلات مىنشاند از پيش در حضور صاحبش وزن كند . بارى تدليس و تقلب زرگران نهانى است و به سختى آشكار مىشود و تنها امانت و ديانت ايشان مىتواند آنان را از تقلب بازدارد .