محمد بن محمد بن أحمد القرشي ( ابن الاخوة ) ( مترجم : جعفر شعار )
146
آيين شهردارى ( فارسى )
باب سى و ششم در حسبت بر صرافان شغل صرافى خطر بزرگى بر دين دارد و كسى كه بدين شغل مىپردازد بايد از پيش احكام شرع را بشناسد تا از افتادن در محظورات شرعى بپرهيزد . بر محتسب است كه بازار صرافان را بازرسى كند و اگر صرافى را ببيند كه ربا مىخورد يا به كار ناروا مىپردازد او را تعزير كند و در صورت تكرار عمل او را از بازار براند . شرح اين مطلب در فصل ربا آمده است و در اينجا تنها به ذكر مواردى كه در آنجا نيامده است مىپردازيم . صراف را روا نيست كه دينار كاشانى « 1 » را با دينار شاپورى « 2 » معامله كند ، چه آن دو دگرگوناند ، و نيز نبايد دينارى را همراه با دو جامه به بهاى دو دينار بفروشد چنان كه برخى از صرافان و بزازان چنين مىكنند ، مثلا دينارى به عنوان وام به كسى مىدهند و دو جامه نيز به بهاى دو دينار به وى مىفروشند و جمعا سه دينار در سر مدت معين حاصل مىشود كه بايد بپردازد . اين عمل
--> ( 1 ) - متن : قاشانى . ( 2 ) - متن : سابورى .