باب بيست و چهارم در حسبت بر شربت‌سازان « 1 » دربارهء شربت‌هاى دارويى تدليس بسيار كنند و نمىتوان به چگونگى همهء آنها آگاه شد . عقاقير ( داروهاى گياهى ) و شربت‌ها طبايع و خواص گوناگون دارند ، چنان كه مثلا شربتى براى مرضى خوب و سودمند است و اما اگر نوع ديگرى را بدان بيفزايند خاصيت آن را از ميان مىبرد و ناچار براى بيمار مضر مىشود . پس بر شربت‌سازان واجب است كه خدا را ناظر حال خود بدانند . و بر محتسب است كه آنان را بيم دهد و از مجازات و تعزير بترساند و شربت‌ها و عقاقير آنان را هر زمان پس از آنكه شبانه دكانهايشان را مهر زند ناآگاهانه بازرسى كند ، و ايشان را موظف بدارد كه شربت را جز از قند خوب و پاكيزهء مصر نپزند و از ترنيق « 2 » و گلاب عسل « 3 » نسازند .

--> ( 1 ) - متن : شرابيين ، و در اينجا مراد كسى است كه شراب ( شربت آشاميدنى دارويى ) بسازد . ( 2 ) - ترنيق يا جاليگون يا جاليقون گياهى است از خانوادهء نعناعيان و به يونانى قديم آن را فليسون خوانند . ( فرهنگ فارسى معين ) . ( 3 ) - متن : جلابية العسل المرسل .