تحريم آن نقل شده حرام است . اما دربارهء چيزهايى كه اباحت يا حرمت آنها در شريعت نيامده مرجع عرف و عادت مردم است : آنچه را پاكيزه مىدانند حلال و آنچه را ناپاك مىدانند حرام است . و در آيهء « يا أَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوا مِنَ الطَّيِّباتِ » مراد از طيب حلال است و در تشخيص طيب از خبيث مناط اعتبار عادت عربان روزگار پيغمبر گرامى ( ص ) است نه عرب باديه‌نشين و اجلاف ، چه ايشان هرچه مىيافتند مىخوردند ، تا آنجا كه روايت شده است كه از اعرابيى پرسيدند : چه مىخوريد ؟ گفت : هرآنچه بجنبد و راه رود جز ام جبين ( حشره‌اى زرد و شكم بزرگ ) . بنابر آنچه گفتيم ، حيوان دو قسم است : پاك و ناپاك . اما از حيوانات اهلى شتر و گاو و گوسفند بنا به اجماع امت و نيز اسب بنا به روايت جابر بن عبد اللّه پاك است . جابر گويد : در جنگ خيبر اسب و استر و خر ذبح كرديم ، رسول خدا ( ص ) از استر و خر بازداشت ، اما اسب را نهى نكرد . از چارپايان وحشى گاو و گورخر و آهو و سوسمار و كفتار و روباه و خرگوش و موش صحرايى و خارپشت و گربهء وحشى و راسو حلال گوشت‌اند و عرب آنها را پاكيزه مىداند و ناب قوى ندارند . شافعى رحمة اللّه عليه گويد : رسول خدا از خوردن گوشت هر حيوان درنده‌اى كه دندان ناب دارد بجز كفتار و نيز هر پرندهء چنگال‌دار بازداشت و ازاين‌رو شير و گرگ و يوز و پلنگ و خرس و فيل و ميمون و زرافه و تمساح و شغال اجماعا حرام گوشت و كفتار و روباه و نظاير آنها كه ناب ضعيف دارند در مذهب ما ( شافعى ) حلال گوشت‌اند . اما از انواع گربه گربهء اهلى بىآنكه در آن اختلافى باشد حرام است ، بنابه حديث منقول از رسول اكرم ( ص ) كه فرمود : « خوردن گربه و نيز بهاى آن حرام است ، زيرا چيزهاى ناپاك همچون موش و جز آن را مىخورد » ، ليكن بعضى گربهء وحشى را چون گورخر حرام مىدانند و بعضى حلال .