شرف الدين محمد بن مسعود مسعودى بخارى
96
مجمع الاحكام ( فارسى )
طائفه ( اى ) خداوند آن روز و خداوند « 1 » ساعت را اعتبارى نهادهاند و خداوند « 2 » روز در باب دوم معلوم گشته است كه كداماند و اين جا ضابطه سهل كه بدان خداوند روز و خداوند شب و خداوند ساعت را بتوان دانست ياد كنيم . و آن آن است كه ساعت اول از « 3 » روز يكشنبه آفتاب را دادهاند * و ترتيب ساعات و ترتيب افلاك نگاه داشته . ساعت دوم مر زهره را دادهاند كه « 4 » * فلك او فرو « 5 » سوى فلك آفتاب است و ساعت سيوم « 6 » عطارد را دادهاند كه فلك او فروسوى فلك زهره است و ساعت چهارم ماه را دادهاند كه فلك او فروسوى فلك عطارد است و باز به فلك زحل رفتهاند و ساعت پنجم زحل را دادهاند و ساعت ششم مشترى را و ساعت هفتم مريخ را و ساعت هشتم آفتاب را و ساعت نهم زهره را و ساعت دهم عطارد را و ساعت يازدهم ماه را و ساعت دوازدهم زحل را و ساعت سيزدهم و اين ساعت اول باشد از شب دوشنبه مشترى را ، و همچنين تا به ساعت بيست و پنجم كه آن اول ساعت باشد از روز دوشنبه و آن بر موجب اين ترتيب ماه را بود و هم بر اين قياس تا جمله هفته مستغرق شود و هر كوكب كه خداوند ساعت اول بود آن كوكب خداوند آن روز بود و هر كوكب كه خداوند ساعت اول شبى بود آن كوكب خداوند آن شب باشد « 7 » . و ببايد دانست كه هر خانهاى از اين دوازده خانه تواند بود كه يك برج باشد و تواند بود كه مركب بود « 8 » از دو برج . اگر مركب باشد از دو برج يا اجزاى « 9 » هر دو برج در آن خانه يكسان باشد يا اجزاء يك برج زيادت باشد . اگر اجزاء يك برج زيادت باشد غلبهء خداوند نصيب آن برج را باشد و اگر اجزاء هر دو « 10 » برج به يكديگر نزديك باشند خداوند آن نصيب هر دو
--> ( 1 ) . د . خداوند آن . ( 2 ) . د . خداوند آن . ( 3 ) . در م . از بالاى سطر . ( 4 ) . فاصله دو ستاره در م . نيست . ( 5 ) . م . خودسوى . ( 6 ) . م . سيم . ( 7 ) . م . شب بود . ( 8 ) . در ح و م . كه مركب بود تكرار شده است . ( 9 ) . د . و م . از اجزاى . ( 10 ) . م . دو ندارد .