شرف الدين محمد بن مسعود مسعودى بخارى
147
مجمع الاحكام ( فارسى )
در اين وقت فتح الباب صاحب « 1 » اجتماع يا استقبال و ميان صاحب سابع نظرى و اتصالى يا نقل نورى و يا جمع نورى بود ، اگر فصل وقت باران بود ، دليل بارانهاى بسيار بود ، و اگر وقت باد جستن بود دليل بادهاى فراوان بود ، و اگر وقت سرما يا گرما بود دليل آن بود . چون زهره در اوقات باران مغرب بود دليل بارانها ( ى ) بسيار بود . اگر در آن وقت در برجها ( ى ) بارنده بود و كواكب بارنده به وى ناظر باشند بيشتر بود . چون بيشتر كواكب در برج آبى جمع شوند دليل فراوان شدن آبها بود به حدى كه حذر آن ظاهر شود . و ماه را در زيادت شدن آبها از آن جمله آن است كه زايد السير بود و به اجتماع يا استقبال نزديك بود بر فلك اوج خويش صاعد بود . هرگاه كه در طالع سال يا فصول يا اجتماعات و استقبالات ماه به حالتى بود از اين احوال و موضع او ميان عاشر يا طالع يا ميان رابع و غارب « 2 » بود دليل بر زيادت شدن آبها در آن سال يا در آن فصل يا در آن اجتماع و استقبال و اگر بر خلاف اين بود * دلالت او بر خلاف اين بود * « 3 » . چون مستولى بر طالع سال مريخ بود و در وقت تحويل در برجهاى آبى بود ، در عاشر * يا در ميان عاشر « 4 » * و طالع و ستارگان و قمر از برجهاى آبى تدبير خويش به وى مىدهند ، يعنى به وى متصل ميشوند ، دليل زيادت شدن و از اندازه بيرون شدن آبها بود ، و اگر « 5 » مريخ راجع يا منحوس بود بسيار خللها و تباهيها بدان سبب پديد آيد ، و اگر به عوض مريخ زحل بدين حال بود و در فلك اوج خويش هابط بود حكم او همين بود ، و اگر مشترى و زهره و ماه بدين حال باشند حكم همين بود الا آن كه زيان « 6 » و خرابى اندك باشد .
--> ( 1 ) . صاحب طالع اجتماع . ( 2 ) . د و ح عارب . ( 3 ) . فاصله دو ستاره در م . نيست . ( 4 ) . فاصله دو ستاره در م . نيست . ( 5 ) . م . و اگر كه . ( 6 ) . ح . زبان .