تسليم كنند ، و اسحاق در باب « 1 » او شفقتهاى پدرانه « 2 » به‌جاى مى « 3 » آورد ، و او را مراتب و مدارج مهترى مىآموخت ، و سرايهاى عالى به‌جهت او بنا فرمود « 4 » ، و فرش و اوانى « 5 » و غلامان و خادمان « 6 » فراخور آن « 7 » مهيا كرد ، و بعد از مدتى « 8 » امير المؤمنين « 9 » روزى « 10 » نا « 11 » هنگام به وثاق على هشام « 12 » آمد و ترتيبى سخت نيكو ديد و اسباب « 13 » عظيم « 14 » مهيا ، و اسحاق اين « 15 » روز مهمانى « 16 » برسم ساخت و مراسم آن به وجهى خوبتر تقديم نمود چنان كه مأمون از آن « 17 » متعجب شد و بر لفظ راند « 18 » كه « 19 » : اسحاق موجب « 20 » محمد تهاست « 21 » ، و على هشام را فرمود : كه ترا سيرت و معاشرت اهل عراق نبود ، اكنون كه به « 22 » اسحاق موصلى « 23 » پيوستى اين « 24 » همه به مدد « 25 » ارشاد و هدايت « 26 » او بحاصل كردى ، و ترا از وى منت‌هاى « 27 » بسيار « 28 » مىبايد داشت ، و مأمون بازگشت . و اين « 29 » على هشام را « 30 » اگرچه اين « 31 » تربيت مىكرد اما بغايت خسيس و دون‌همت افتاده « 32 » بود و

--> ( 1 ) - مپ 2 : حق ( 2 ) - بنياد - پدرانه ( 3 ) - متن و مپ 2 و بنياد - مى ( 4 ) - مپ 2 : مىفرمود ، مج : كرد ( 5 ) - مپ 2 - فرش و اوانى ( 6 ) - مج : خادم ( 7 ) - متن و مپ 2 و بنياد : او ( 8 ) - مپ 2 + روزى ( 9 ) - مپ 2 : مأمون ، بنياد : امير ( 10 ) - مپ 2 - روزى ( 11 ) - بنياد : بى ( 12 ) - مج + در ( 13 ) - مج : اسبابى ( 14 ) - مپ 2 - عظيم ( 15 ) - مپ 2 و مج : آن ( 16 ) - مپ 2 : ضيافتى ( 17 ) - مج - از آن ( 18 ) - مج - راند ( 19 ) - مج : مر ( 20 ) - مج : را ( 21 ) - مج : محمدتهاى بسيار گفت ( 22 ) - متن و مج و بنياد : با ( 23 ) - مج : مواصلت ( 24 ) - متن و بنياد : آن ( 25 ) - متن و مج و بنياد + و ( 26 ) - مپ 2 - و هدايت ( 27 ) - مج - ها ( 28 ) - مپ 2 - بسيار ( 29 ) - مپ 2 - اين ( 30 ) - متن و مپ 2 و بنياد - را ( 31 ) - مج : امير المؤمنين ( 32 ) - مپ 2 و مج - افتاده