كه هركه خراج ندهد او را بردار كند ، و اين جوان خراج نداده است و او را بردار خواهند كرد « 1 » . پرسيد كه : خراج او « 2 » چند است ؟ گفتند : چهارصد درم . مرحومه گفت : من « 3 » چهارصد درم دارم « 4 » و بدين قدر مسلمانى را « 5 » از كشتن خلاص مىيابد « 6 » ، صواب آن باشد كه او را بازخرم « 7 » ، خداى عزوجل روزى من خود « 8 » برساند . سيم « 9 » بداد و مرد را از دار « 10 » بازخريد . مرد چون خلاص يافت به نزديك مرحومه آمد تا او را عذرى « 11 » خواهد . چون جمال « 12 » مرحومه را بديد دلش بر دار عشق او آويخته شد . به حلال و حرام او را به خود « 13 » خواند ، مرحومه سر در « 14 » نياورد . جوان در عقب او « 15 » مىرفت چندانكه به لب دريا رسيدند « 16 » . زن خواست تا در دريا نشيند ، آن « 17 » نا « 18 » جوانمرد گفت : اين كنيزك من است و از من گريخته است . بازرگانى كه صاحب كشتى بود او را به ده‌هزار درم بخريد و خواست كه قصد او كند ، مرحومه فرياد برآورد كه : من آزادم و شوهر دارم . مردمان كشتى درآمدند « 19 » و او را از دست بازرگان بستدند « 20 » ، هر كه از اهل كشتى مرحومه را بديد « 21 » بر وى فتنه شد « 22 » و جمله قصد او كردند « 23 »

--> ( 1 ) - مپ 2 - و اين جوان . . . كرد ( 2 ) - مپ 2 : اين + جوان كه بردار مىكند چنداست ( 3 ) - مج : كه چون ( 4 ) - مپ 2 : بدهم ، مج : بدين مسلمان دهم ( 5 ) - مج : تا ( 6 ) - مپ 2 - و بدين قدر مسلمانى . . . مىيابد ، مج : يابد ( 7 ) - مپ 2 : و اين جوان را از دار بازخرم ( 8 ) - مپ 2 : كه روزى من خداى ( 9 ) - مپ 2 : آن را ( 10 ) - مج و مپ 2 - از دار ( 11 ) - مپ 2 - و مج : عذر ( 12 ) - مپ 2 و مج - جمال ( 13 ) - مج - به خود ( 14 ) - مپ 2 فرو ( 15 ) - مپ 2 : مرحومه ( 16 ) - مپ 2 : رسيد ( 17 ) - متن - آن ( 18 ) - مج : - نا ( 19 ) - مپ 2 : مردمان گرد آمدند ( 20 ) - مپ 2 : بازستدند ( 21 ) - مج : بديدند ( 22 ) - مج : شدند ( 23 ) - مپ 2 - و جمله قصد او كردند .