حكايت ( 5 ) و از نظائر و اخوات « 1 » اين حكايت آنست كه اصمعى مىگويد : وقتى در باديه مىرفتم ناگاه به قبيله‌اى برسيدم . زنى از خانه برون آمد چنان كه گفتم كه مگر « 2 » خورشيد « 3 » از مطلع افق طالع شد يا ماه از وراى ابر تيره جمال خود آشكارا كرد « 4 » . نگاه كردم « 5 » چشمهء حيوان بود در ميان بيابان ، يا دستهء گل و ريحان در ميان خارستان . پيش آمد ، مرا مرحبا گفت و به موضعى اشارت كرد تا نزول كردم . پس او را گفتم : مرا قدرى آب ده . گفت : بدان كه مرا شوهرى هست و من در حكم ويم ، و بىاجازت او در هيچ‌چيز « 6 » از نان و آب او تصرف نكنم ، و مرا قدرى آب « 7 » گذاشته است و رفته « 8 » و تصرف من در آن آب بيش ازين « 9 » نبود كه « 10 » چون تشنه شوم بخورم و اين ساعت تشنه نيم تا نصيب خود در راه تو ايثار كنم « 11 » ، اما قدرى شير هست « 12 » كه به جهت قوت من گذاشته است من « 13 » آن را بر تو ايثار مىكنم . پس « 14 » قدحى پرشير پيش من آورد و من از آن حسن و ملاحت و لطف لفظ « 15 » او متحير شدم . شير بخوردم . ساعتى بود « 16 » ، اعرابيى سياه « 17 » از گوشه‌اى « 18 » پياده برون « 19 » آمد « 20 » ، رويى در غايت

--> ( 1 ) - مپ 2 - و اخوات . ( 2 ) - مپ 2 و مج - مگر . ( 3 ) - مج + تابان . ( 4 ) - مپ 2 - يا ماه از . . . كرد . ( 5 ) - مج : گويا . ( 6 ) - مپ 2 - چيز . ( 7 ) - مج : بشير . ( 8 ) - مپ 2 - رفته . ( 9 ) - متن و مپ 2 - ازين . ( 10 ) - مپ 2 - كه . ( 11 ) - مپ 2 : اين ساعت نمانده است . ( 12 ) - مپ 2 - هست . ( 13 ) - مپ و مج - من . ( 14 ) - مج - اما قدرى شير . . . ايثار مىكنم . ( 15 ) - مپ 2 - و لطف لفظ . ( 16 ) - مپ 2 - ساعتى بود ، مج + كه . ( 17 ) - مج : شوهر او . ( 18 ) - مپ 2 + باديه . ( 19 ) - مج - از گوشه . . . برون . ( 20 ) - مپ 2 + گويى كه شب تاريك بود .