باب نوزدهم از قسم سوم در مذمت نمامى و غمز و سعايت « 1 » نميمه سخن‌چينى بود و سعايت غمز كردن « 2 » ، و اين هردو خصلت در مذمت برابرند ، اما خصلت سخن‌چينى « 3 » ؛ نص كتاب كريم و فرقان « 4 » عظيم بدان ناطق است « 5 » چنان كه فرمود : هَمَّازٍ مَشَّاءٍ بِنَمِيمٍ مَنَّاعٍ لِلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ و در آيت ديگرى مىفرمايد : وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ « 7 » و ارباب تأويل گفته‌اند كه مراد از همزه سخن‌چين است « 8 » و مراد از « 9 » لمزه آنكه مردمان را « 10 » از پس

--> ( 1 ) - مپ 2 : در مذمت غمز و سعايت كردن ، مج : و غمازى و سعايت ( 2 ) - مپ 2 + است ، مج + باشد ( 3 ) - مج + به ( 4 ) - مج : قرآن ( 5 ) - مج : از جملهء خصال ذميم است ، مپ 2 + قوله تعالى ، مج + وَ لا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَهِينٍ ( 7 ) - متن و مپ 2 - لُمَزَةٍ ( 8 ) - متن و مپ 2 : سخن‌چينى ( 9 ) - متن و مج - از ( 10 ) - متن - را