سديد الدين محمد عوفى
554
متن انتقادى جوامع الحكايات و لوامع الروايات ( فارسى )
يكسوارى قبول نمىكردند از « 1 » يمن نظر خدايگان جهان خويشتن را پهلوان « 2 » و صاحب فرمان ديد ، قد باض « 3 » الشّيطان فى رأسه ، و چرخ « 4 » چون ايام عادت « 5 » بيوفايى خود آشكار كرد و سپهر پير از راه « 6 » ناجوانمردى سرير « 7 » دولت را از ذات بىنظير خداوندزادهء « 8 » جهان ملك ملوك الشرق « 9 » ناصر الحق و الدين محمود بن السلطان تغمّده اللّه برحمته و غفرانه و أسكنه بحبوحة « 10 » جنانه خالى گردانيد . و آن ذات بىنظير و بى « 11 » همال كه « 12 » بيت « 13 » گلى « 14 » بود خوشبوى در باغ عمر * از آن همچو گل بود اندك بقا « 15 » داعى حق را اجابت كرد « 16 » . شعر عليك سلام اللّه وقفا فإنّنى « 17 » * رأيت الكريم الحرّ ليس له عمر پادشاه جهان و خسرو صاحبقران در سلطنت و جهانگيرى باقى باد . بيت گر كوكبى فتاده شد از برج سلطنت * چرخى كزو كواكب خيزد بجاى باد
--> ( 1 ) - مپ 2 : به ( 2 ) - متن + جهان ( 3 ) - متن و مپ 2 : ناصر ( 4 ) - در چهار نسخه : فرخ ( 5 ) - مج : عادات ايام ( 6 ) - متن + - بى وفايى و ( 7 ) - متن : سر نزد ، مپ 2 : سر برزد + و ( 8 ) - مج : خواجه ( 9 ) - مپ 2 + و الغرب ( 10 ) - متن : بحرقه ، مپ : بحر ( 11 ) - مج - بى ( 12 ) - متن : بىبدل ، مج + نظم كلى بود ، مپ 2 - كه ( 13 ) - مپ 2 - بيت ، مج : نظم ( 14 ) - مج + چو ( 15 ) - مپ 2 اين بيت را ندارد ( 16 ) - متن - داعى حق را اجابت كرد ( 17 ) - متن : فانى