9 / هوشيارى و عفت زنى كه امير بصره را به راه راست هدايت كرد / 679 - 680 10 / دختر علويى كه از ترس آلوده‌دامنى بحيله شمشير از دست ناحفاظان بستد و خود را بكشت / 680 - 681 11 / سخنان زنى پارسا كه اميرى را به سر توبه آورد / 681 - 682 12 / زنى كه علوى ناحفاظى را به تازيانهء وعظ ادب كرد / 682 13 / سبب توبهء عتبة بن علام زنى بود كه چشمان خود را بركند و به نزد او فرستاد / 683 14 / راست آمدن سخنان آن درزى كه به زن مىگفت : حفاظ زن نتيجهء پرهيز شوهر اوست / 684 - 685 15 / نائله زن عثمان دندان خود بشكست و به نزد معاويه فرستاد تا دندان طمع از او بركند / 685 - 688 پايان باب به دعاى نظام الملك / 689 باب بيست و چهارم در ذكر زنان ناپارسا و ناحفاظ 690 - 723 مقدمه ؛ 691 1 / راست آمدن سخن شقيق بلخى كه گفت : به گمان من در شهر بلخ يك زن نيكو نباشد / 691 - 692 2 / روايت حضرت امير مؤمنان على عليه السلام احوال زنى را كه در روزگار عيسى عليه السلام زندگى مىكرد و بغايت بىوفا و عهدشكن بود / 694 - 694 3 / مردى كه زن خود را به جرم بىعفتى مادر زن طلاق داد / 696 - 697 4 / بلعم باعور به هواى دل زن رفت و مرتد شد / 697 - 701 5 / سياست يكى از پادشاهان عجم جمعى از زنان را / 702 - 703