سديد الدين محمد عوفى

مقدمهء مصحح 138

متن انتقادى جوامع الحكايات و لوامع الروايات ( فارسى )

2 / سخن يحيى بن خالد برمكى در باب كلمات حكماى عرب و عجم در خصوص جهل . / 315 3 / انتقام جاهلانهء احمد ابراهيم دوستدار رافع هرثمه ( كه در خوارزم به دست ابو سعيد درغانى يا فرغانى كشته شد ) و عاقبت شوم احمد ابراهيم ( مأخذ تاريخ خراسان . ) / 316 4 / پاسخ يكى از علما در باب شخصى كه ابله و نادان بود . / 319 5 / حكايت در وجه تسميهء صاحب الجراحات كه لقب رافع هرثمه بود . / 319 6 / حكايت فريب دادن احمد عبد اللّه خجستانى مخدوم خويش ابراهيم سركب را و به هلاك افكندن او و تصاحب مقام ابراهيم ( مأخذ اخبار الليث را ذكر كرده كه محتملا قسمتى است از تاريخ خراسان السلامى . ) / 325 7 / حكايت عزل عمر عبد العزيز قتيبة بن مسلم را از حكومت خراسان به جهت جهل او به آيه‌اى از قرآن كريم در باب خلق عالم . / 329 8 / عقيدهء مأمون در اينكه درازريش احمق است و تحقق آن با ورود شخصى كه ريش دراز داشت و خود را ابو حمدويه و كنيه‌اش را علويه ذكر مىكرد ( مأخذ يكى از آثار جاحظ است . ) / 330 9 / داستان پسر ابله تاجر بخارايى كه خود را همپايهء نصر احمد سامانى مىدانست و شبى در مستى به غلامش گفت برو و سر امير را به سبب بىحرمتى كه مرتكب شده برايم بياور . / 333