3 - نسخهء خطى كتابخانهء مجلس شوراى ملى داراى شمارهء ثبت قديم 35602 و جديد 10699 و در فهرست به شمارهء 7510 . شامل 590 ورق به اندازهء 13 * 21 سانتىمتر و هر صفحه داراى 27 سطر كه به خط نسخ زيبا در 1010 هجرى نوشته شده است . محتويات ؛ از نيمهء باب سوم قسم دوم شروع مىشود و تا آخر باب بيست و پنجم از اين قسم را شامل است . قسم سوم و چهارم را به تمامى داراست الا آنكه در نيمهء باب بيست و چهارم كه در ذكر غرايب طيور است پايان مىيابد . در بعض ابواب گاهى حكاياتى زايد بر ساير نسخ دارد كه در تعليقات پايان جلد دوم از قسم سوم بيايد ان شاء اللّه . نسخه‌ايست از هر جهت خوب و قابل استفاده كه گرچه خيلى قديم نيست ولى به نظر مىرسد كه از روى نسخه‌اى قديمى و صحيح استنساخ شده باشد . اغلب اعلام و اشعار عربى را صحيح ضبط كرده است و بدون استفاده از آن تصحيح بسيار مشكل بود . عكسى از اين نسخه را در اختيار داريم ( عكس صفحهء مقابل ) و رمز آن در اين كتاب « مج » است . 4 - نسخهء عكسى متعلق به بنياد فرهنگ ايران از روى نسخهء خطى اهدائى آقاى مشكوة به كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران ، داراى 425 ورق و هر صفحه 29 سطر به اندازهء 13 * 26 . آقاى منزوى در معرفى آن مىنويسد « به خط نستعليق نام نويسنده در پايان قسمت يكم در برگ 221 الف مرتضى حسينى آمده است . تاريخ نوشتن ندارد ولى نزديك قرن يازدهم است و در كنارهء برگ 81 به خط همين نويسنده شعرى از حيرتى شاعر سدهء دهم آمده . ميان برگهاى 193 و 194 از ميان باب بيست و چهار قسمت يكم تا ميان باب هفت قسمت دوم افتاده . قسمت سوم تا آخر باب هفتم افتاده است . همچنين از پايان نسخه يك برگ از باب بيست و پنج قسم چهارم نابود شده است » . محرر آن يك نفر شيعه است كه القاب و نعوت ابو بكر و عمر و عثمان را عوض كرده و از حضرت امير المؤمنين على عليه السلام به احترام زياد نام