برفت و صندوقچه « 1 » بياورد « 2 » و مهر آن بگشاد و كاغذى از آنجا بيرون آورد ، امير المؤمنين « 3 » به خط خود « 4 » نبشته بود « 5 » كه « 6 » به بغداد روم و ابراهيم را سؤال كنم كه موجب آن كه دعوى خلافت كردى و خود را مستحق اين منصب شناختى چه بود ؟ اگر گويد مراد من آن بود كه جماعتى از مخالفان على موسى « 7 » و غير آن « 8 » استيلا « 9 » نيابند « 10 » و من « 11 » كارى مىراندم « 12 » و « 13 » خود را در اين شغل افكندم « 14 » تا رايت تو « 15 » برسد و منصب به « 16 » تو بسپارم ، او را بگذارم و به عز « 17 » تربيت « 18 » مخصوص گردانم ، و اگر جزين عذر « 19 » تمهيد كند « 20 » سر او « 21 » از تن بردارم . پس فرمود آنچه اين ساعت به زبان تو رفت ما پيش ازين به مدت‌ها « 22 » به نور رأى روشن ديده بوديم و تو به تلقين اقبال اين سؤال « 23 » جواب دادى و خود را ازين تهلكه « 24 » خلاص « 25 » كردى « 26 » . پس او را تشريفى فاخر داد و فرمود كه به سر رضا آمديم و به همان مجلس باز « 27 » بايد رفت و اين روز را « 28 » به خرمى گذرانيد « 29 » . و اين همه بسبب انشاء آن يك بيت بود كه بر زبان ابراهيم برفت و درين حكايت مر خواص ملوك را تنبيه است بر آن كه در « 30 » خدمت پادشاه زبان را نگاه بايد داشت

--> ( 1 ) مپ 2 - خادم برفت و صندوقچه ( 2 ) مپ 2 : چون بياورد ( 3 ) مپ 2 - مهر آن بگشاد . . . امير المؤمنين ( 4 ) مپ 2 : در آنجا ( 5 ) مپ 2 + به خط خود ( 6 ) مج + امسال ( 7 ) مج : رضا ( 8 ) بنياد - چون على موسى و غير آن ( 9 ) متن و مپ 2 - استيلا ( 10 ) متن و مپ 2 : باشد ، بنياد : يافتند ( 11 ) متن : آن ( 12 ) متن : مىراند ، مپ 2 و بنياد - و من كارى مىراندم ( 13 ) متن و مپ 2 : من ، تصحيح قياسى است ( 14 ) مج - و خود را درين شغل افكندم ، بنياد : و من به نيابت امير شروع درين كار نمودم ( 15 ) مج + به تو ( 16 ) متن - به ( 17 ) متن و مپ 2 + و ( 18 ) مج + او را ( 19 ) مپ 2 - عذر ، مج : عذرى ( 20 ) مپ : باشد ( 21 ) مج + را ( 22 ) متن : عذرها ، مپ 2 و بنياد - به مدت‌ها ( 23 ) مج + را ( 24 ) مج : مهلكه ( 25 ) متن + و نجاه ، مج + بحاصل ( 26 ) بنياد : ساختى ، مپ 2 - و خود را . . . كردى ( 27 ) متن و مپ 2 - باز ( 28 ) متن - را ( 29 ) مپ 2 - و اين روز . . . گذرانيم ( 30 ) مج + حضرت