بسم اللّه الرحمن الرحيم باب شانزدهم از قسم دوم در فضيلت زهد و ورع « 1 » [ مقدمه ] حليت « 2 » زهد و ورع اگر چه بر همه كس زيبا آيد اما بر ملوك زمان و فرماندهان جهان « 3 » زيباتر نمايد ، كه « 4 » ايشان به صدد « 5 » امور دنياوى و كارهاى ملك « 6 » باشند و به « 7 » كمال قدرت و وفور حشمت و بسطت يد مخصوص . و خال عفت بر - چهرهء قدرت جمال دهد ، و لباس پرهيزگارى بر قد كامگارى چست آيد . آن‌كه « 8 » نخورد از آن‌كه ندارد « 9 » و آنكه نكند از آنكه نتواند او را در آن امتناع محمدت زيادت « 10 » نتوان كرد « 11 » . بيت « 12 » اى به ضرورت شده از زاهدان * زهد ترا من نَبُوَم « 13 » معتقد باده نيابى « 14 » نخورى زين سبب * انَّ مِنَ العصمَة ان لا تَجِد

--> ( 1 ) مپ 2 : در زهد و ورع و فضيلت آن ، مج : در زهد و ورع ثقات و عفاف امرا و ولات ( 2 ) متن و مپ 2 : فضيلت ( 3 ) مج : روزگار ( 4 ) مج : كه ( 5 ) متن و مپ 2 : صدر ( 6 ) مج : ملكى ( 7 ) متن - به ( 8 ) متن و مپ 2 : چنان كه ، بنياد : چه آن‌كه ( 9 ) متن : چنان كه دارد ، مپ 2 : و جز آنكه ندارد ، بنياد : چه آنكه ندارد ( 10 ) متن : زياده ، مج : زياده محمدتى ( 11 ) مج + چنان كه گفته‌اند ( 12 ) مج و بنياد : نظم ( 13 ) مج : نشوم ( 14 ) متن : با ادمان مى ، مپ 2 : با آدميان مى ، بنياد : باده‌سان مى