سديد الدين محمد عوفى
376
متن انتقادى جوامع الحكايات و لوامع الروايات ( فارسى )
باب پانزدهم از قسم دوم در فوايد حزم « 1 » حزم انديشه كردن است از « 2 » عواقب موهوم محتمل و از آن « 3 » احتراز نمودن به قدر امكان . و اين « 4 » خصلت مر ارباب دولت را از فرايض و واجباتست و شاخ دولت ايشان « 5 » به آب حزم نشو و نما يابد « 6 » . و افراسياب گفته است : من ادرع الحزم امن من سهام الحوادث ، هركه جوشن حزم در - پوشيد « 7 » از تيرباران نوايب و حوادث ايمن باشد . و فرق ميان عاقل و جاهل آنست كه عاقل چون علامات فساد مشاهده كند در دفع آن كوشد و جاهل تا « 8 » در گرداب « 9 » بلا نيفتد او را انتباه حال پيدا نشود « 10 » و خود را بازنيابد . [ چهگونه عبد الملك ديلمى ابو جعفر سمنانى را به هلاكت رساند و خود به قوت حزم از مهلكه نجات يافت ] حكايت ( 1 ) آوردهاند كه چون اسفار « 11 » شيرويه از ولايت ديلمان قصد گرفتن عراق كرد و بر سمت رى لشكر كشيد چون به در سمنان
--> ( 1 ) مپ + و مانند آن ، مج + و غوايل غفلت اهل رزم و بزم ( 2 ) مپ 2 : در ( 3 ) مج - از آن ( 4 ) متن و مپ 2 : آن ( 5 ) مپ 2 : انسان ( 6 ) متن : بود ، مپ 2 : پذيرد ( 7 ) مپ 2 و مج و بنياد : درپوشد ( 8 ) متن - تا ( 9 ) مپ 2 : در گردن در ( 10 ) مج : انتباه نبود و ما درين باب حكايات كسانى كه حزم نگاه داشتند و طايفهاى كه تغافل كرده ايراد خواهم كرد بعون اللّه و مشيته ( 11 ) مج + اين