باب چهاردهم از قسم دوم در فوايد مزيد شكر و ذكر آن « 1 » قوله تعالى فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَ اشْكُرُوا لِي وَ لا تَكْفُرُونِ . شكر و « 2 » سپاس « 3 » دانستن « 4 » احسان و پاس داشتن فرمان است « 5 » و نهالى است « 6 » كه در بستان احسان ثمره زيادت دهد « 7 » قوله تعالى لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ « 8 » . صدفى است كه در « 9 » درياى ايمان گوهر سعادت بخشد كه الشّاكر يستحقّ المزيد « 10 » . پاىبند شوارد « 11 » نعمت شو « 12 » چنان كه « 13 » سيد المرسلين صلوات الله عليه « 14 » مىفرمايد : قيّدوا نعمة اللّه « 15 » بالشّكر فانّها قلّ ما نفرت « 16 » من قوم فعادت « 17 » اليهم . نعمت خداى را به شكر در قيد كنيد و در - بند آريد كه كم باشد كه از قومى متنفر « 18 » شود و باز سوى ايشان باز

--> ( 1 ) متن - و ذكر آن ، مج : در فضيلت شكر و بيان احوال شاكران ( 2 ) بنياد - و ( 3 ) مپ 2 + آفريدگار را ( 4 ) مج : داشتن ( 5 ) مج - است ( 6 ) متن و مج - است ، بنياد : شكر نهالى است ( 7 ) مپ 2 + چنان كه فرمود ( 8 ) بنياد + شكر ( 9 ) مج : از ( 10 ) مپ 2 : كه آن را مستحق المزيد ( 11 ) متن و بنياد - شوارد ، مپ 2 - پاىبند شوارد ( 12 ) مپ 2 : شود ، مج - شو ( 13 ) مج + حضرت ( 14 ) مج : عليه السلام و التحيه ( 15 ) مج : النعمه ( 16 ) متن : ما يفرق ( 17 ) متن : ما بعدت ( 18 ) متن : منفرد