درشت نگويى و اگر تو خاموش باشى تا من به طريق « 1 » مزاج او « 2 » جواب گويم سخت « 3 » نيكو باشد . چون به خدمت امير المؤمنين رسيدم « 4 » ما را در مجلس خلافت پيش خواند و فرّاش طشت و آفتابه پيش وى « 5 » نهاده بود تا وضو سازد « 6 » و او سنت سواك « 7 » به‌جاى مى « 8 » آورد « 9 » . چون نظرش بر ما افتاد زبان به تغيّر « 10 » برگشاد و گفت : من درجهء شما « 11 » رفيع گردانيدم و از ميان اقران و اكفا « 12 » شما را به عزّ اصطناع مخصوص كردم تا شما مرا خيانت كنيد و در امور « 13 » من قصور و تقصير « 14 » جايز داريد ! احمد حصيبى زبان برگشاد كه يا « 15 » امير المؤمنين ما همه وقت اخلاص « 16 » به‌جاى آورديم و آن جماعت كه اين معانى بر رأى تو « 17 » عرضه داشتند « 18 » تمويهى كرده‌اند و « 19 » به خلاف راستى تقرير كرده « 20 » . چون اين سخن « 21 » بگفت اثر تغيّر در بشرهء امير المؤمنين پديد آمد او را به چشم اشارت كردم كه خاموش باش . چون احمد خاموش گشت « 22 » ، امير المؤمنين « 23 » همان كلمات را معاودت كرد . احمد از سر جهل به « 24 » همان نوع جواب مبادرت نمود . آتش خشم امير المؤمنين اشتعال يافت « 25 » و روى او « 26 » برافروخت و او را به خوارى

--> ( 1 ) مج - طريق ( 2 ) متن و مج - او ( 3 ) مپ 2 و مج - سخت ( 4 ) مپ 2 : او رفتيم ( 5 ) مپ 2 - پيش وى ، مج - وى ( 6 ) مج : كند ( 7 ) مپ 2 - سواك ، مج : مسواك ( 8 ) متن - مى ( 9 ) مپ 2 - و اوست سواك به‌جاى مىآورد ( 10 ) متن : بيعت ، مج : تبعت ( 11 ) مج + را ( 12 ) مپ 2 - و اكفا ( 13 ) مج : اموال ( 14 ) مپ 2 - و تقصير ( 15 ) متن - يا ( 16 ) مپ 2 + تو ( 17 ) متن و مج : امير المؤمنين ( 18 ) متن : داشته‌اند ( 19 ) متن - و ( 20 ) مپ 2 : عرضه داشته ، مج : عرضه داشتند ( 21 ) مپ 2 - سخن ، مج : اين نوع سخنان ( 22 ) مج - احمد ( 23 ) مج : شد ، متن + آنبار ( 24 ) مج + باز ( 23 ) متن و مپ 2 - به ( 25 ) مج : يافته ( 26 ) مج : شعله