آور « 1 » . پس برفتم و بند از پاى وى برداشتم و او را به حضرت خلافت « 2 » آوردم . چون نظر امير المؤمنين بر وى افتاد عرق « 3 » حيا در اطراف روى امير المؤمنين مىگشت . آن مرد خدمت كرد و امير المؤمنين او را مشرّف و مكرّم « 4 » گردانيد « 5 » و فرمان داد « 6 » كه بنشيند . پس فرمود كه به سمع ما رسانيدند كه ترا شرفى و بزرگى « 7 » است « 8 » خواستم تا ترا « 9 » ببينم « 10 » و سخن تو بشنوم « 11 » و در حق تو احسان فرمايم . اكنون همه را معلوم شد « 12 » حاجتى كه « 13 » دارى بخواه . گفت : حاجت من آنست كه امير المؤمنين مرا اجازت فرمايد تا به نزديك « 14 » اهل خود « 15 » باز روم ، چه ايشان را « 16 » به‌سبب واقعهء من متفكّر « 17 » خاطراند « 18 » . فرمود كه اين يكى « 19 » به اجابت مقرون است ، اما حاجت « 20 » ديگر بخواه كه به مصالح معاش تو تعلق دارد و جاه تو بدان بيفزايد . گفت : عمّال امير المؤمنين مردمان نيكواند « 21 » و من به عدل شامل امير المؤمنين مستغنىام « 22 » از زوايد التماسات « 23 » ، و كارهاى من منتظم است و احوال من مستقيم و همچنين امور اهل شهر من « 24 » از عدل امير المؤمنين نظامى دارد و جمله در ظل « 25 » جلال او « 26 » روزگار مىگذرانند و در نشاط « 27 » و خرمىاند « 28 » .

--> ( 1 ) مپ 2 - و او را به خدمت ما آور ( 2 ) مپ 2 - خلافت ( 3 ) متن - عرق ، مج : آب ( 4 ) مج - و مكرم . ( 5 ) مپ 2 - و امير المؤمنين . . . گردانيد ، ( 6 ) مپ 2 : فرمود ( 7 ) مج : جاهى ( 8 ) مپ 2 : هست + از آن ( 9 ) مپ 2 : كه ( 10 ) مج : پرسيم ( 11 ) مج : بشنويم ( 12 ) متن و مج - اكنون همه را معلوم شد ( 13 ) متن - كه ( 14 ) مج - نزديك ( 15 ) مپ 2 : و فرزندان ، مج : و اتباع خود ( 16 ) مپ 2 - را ( 17 ) مپ 2 + و پريشان ، مج : متقسم ( 18 ) مپ 2 و مج ؛ باشد ، متن + امير المؤمنين مرورا ، مج + امير المؤمنين فرمود ( 19 ) مج : فرمود كه ملتمس ( 20 ) مج : حاجتى ( 21 ) مپ 2 - عمال امير . . . نيكواند و ( 22 ) مج - ام ( 23 ) مپ 2 - از زوايد التماسات ( 24 ) متن و مپ 2 - من ( 25 ) مج : ظلال ( 26 ) مج - او ( 27 ) مج : بساتين ( 28 ) مپ 2 - و در نشاط و خرمىاند ، مج : مىخرامند