باب شانزدهم در بيان چيزهايى كه بعد از خواهر خواندگى براى يكديگر فرستند و ذكر همه آنها باعث طول كلام مىشود ؛ آن چه را علماى خمسه در آن اختلاف نداشته‌اند ، ما ذكر مىكنيم ، و آنها از اين قرار است : هل درست ، يعنى حلم دارم . هل باز ، يعنى هلاكم . هل يك طرف پوست كنده ، يعنى از حلم پاره پاره شدم . ميخك ، يعنى كبابم . دارچينى لوله ، يعنى قربانت شوم . دارچينى باز كرده ، يعنى بيمارم ، چكنم ؟ جوز درست ، يعنى من از توام ، هيچ‌غم مخور . جوز يك طرف سائيده ، يعنى درد و ضعف دارم ، اين را ماليده‌ام ، تو هم بمال . نبات ، يعنى در چشم من شيرينى . صندل ، يعنى همه وقت مىبويمت .