باب چهاردهم در بيان آمدن مهمان به خانه و بيرون رفتن و متعلقات آن بدان كه اجماع علما بر اين متفقند كه در شب چهارشنبه نبايد به خانه مهمان برد ، و در شب جمعه نبايد گذاشت كه مهمان از خانه بيرون آيد ؛ زيرا كه در شب چهارشنبه درد بد و آفت‌ها به خانه مىآورد ، و در شب جمعه ، هرگاه بيرون رود بركت و رزق و ثواب ، بيرون مىرود . و بىبى شاه زينب و دده بزم آرا را اعتقاد آن است كه : سابق بر اين دستور چنين بوده ، اما ما مسئله را چنين يافتيم كه ، در شب يكشنبه مهمان به خانه نبرند ، و اگر در شب شنبه كسى مهمان شود ، شب يكشنبه را نماند ، و البته مىرود و بعد برمىگردد . و مهمان تا سه روز اختيار با خودش مىباشد ، و منت بر صاحب خانه ندارد ، و بعد از سه روز ، هرروز كه مىگذرد منت مهمان بر صاحب خانه است . و مدت مهمان بودن از يك هفته كمتر ، و از يك ماه بيشتر نيست . و بايد هرزنى كه به مهمانى مىرود ، تمام اطفال خود را همراه ببرد ، حتى طفل شيرخوار و دايه‌اش را نيز ببرد .