نمىكنند ؛ زندگانى هستند كه نمىميرند و همواره در شادى و خرمى و نعمت‌اند . پرسيد : سزاى آن‌كس كه از او سركشى كند و او را نپرستد چيست ؟ گفت : آتش ، و هم‌بند با شيطانها و بسته به كنده و زنجير و هرگز نمىميرند و در عذاب پايدارند . و خوارى آنان درازمدت است ، فرشتگان عذاب آنان را با گرزهاى آهنين فرومىكوبند ، خوراك ايشان بار درخت دوزخ و گندناك است و آشاميدنى ايشان آب جوشان گنديده است . كنعان شاه به رقت آمد و از آنچه انجام داده بود گريست و گفت : اگر من به خدا ايمان آورم چه چيزى براى من خواهد بود ؟ گفت : بهشت ، پرسيد : چه كسى براى من اين تعهد را مىكند ؟ گفت : من در اين‌باره كفيل تو خواهم بود و سندى كه بر عهده خداوند است براى تو مىنويسم و هرگاه به پيشگاه خداوند رسيدى تقاضا خواهى كرد و نسبت به تو وفا خواهد فرمود كه خداوند چيرهء تواناست و نه تنها به آن وفا مىكند كه بر تو فزون هم ارزانى خواهد داشت . كنعان شاه در اين‌باره بينديشيد و خداوند نسبت به او اراده خير فرمود ، شاه گفت : در اين باره تعهدنامه‌اى بر عهده خداى عز و جل براى من بنويس ، او چنين نوشت : « بسم اللّه الرحمان الرحيم ، اين نامه‌اى است كه فلان‌كس براى كنعان شاه از سوى خداوند متعال با اعتماد او به لطف خداوند نوشته است كه خداوند متعال « پاداش هركس را كه نيكوكردارى كند تباه نمىفرمايد » « 30 » و براى كنعان است كه اگر توبه كند و بازگردد و خداى را پرستش كند ، خداوند او را به تعهد فلان به بهشت درآورد و به هرجا كه كنعان خواهد او را جاى دهد ، و آنچه براى دوستان خداوند است براى او خواهد بود و خداوند او را از عذاب خود پناه خواهد داد كه بر مؤمنان سخت مهربان است رحمتش گسترده است و بر خشم او پيشى گرفته است » . آنگاه نامه را مهر كرد و به كنعان شاه داد . كنعان شاه به او گفت : اينك مرا راهنمايى كن كه چگونه رفتار كنم ؟ گفت : برخيز و غسل كن و جامه تازه بپوش و او چنان كرد ، آنگاه فرمان داد كه به حق گواهى دهد و از شرك بيزارى جويد و چنان كرد ، كنعان گفت : خداى خود را چگونه عبادت كنم ؟ ذو الكفل نماز و ديگر شرايع را به او آموخت . كنعان گفت : اى ذو الكفل ! اين كار را پوشيده دار و آشكار مكن تا من به پارسايان بپيوندم .

--> ( 30 ) . برگرفته از آيه 30 سوره كهف است كه مىفرمايد « إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ عَمَلًا » .