با شگفتى پرسيد : او ترا پيش من فرستاده است ؟ گفتم : آرى . گفت : اينك گواهى مىدهم كه پروردگارى جز خداوند يگانه نيست و محمد ( ص ) فرستاده خداوند است . مرد مجوسى ياران خود را فراخواند و گفت : من تاكنون در گمراهى بودم و اينك به حق برگشتم ، هركس اسلام مىآورد آنچه از مال من پيش اوست از آن خودش باشد و هركس مسلمان نمىشود خود را از اموال من كنار كشد ، و همه آنان بجز گروهى اندك مسلمان شدند . سپس پسر خويش را خواست و به او گفت : پسرجان من در گمراهى بودم و اينك مسلمان شده‌ام تو چه مىكنى ؟ گفت : پدر ! مسلمان مىشوم و مسلمان شد ، آنگاه دختر خود را فراخواند و گفت : دخترم ! من و برادرت مسلمان شده‌ايم اينك اگر تو مسلمان شوى بايد ميان شما جدايى افكنم « 16 » ، گفت : پدر من همسرى او را خوش نمىداشتم و اينك مسلمان مىشوم . مرد مجوسى به من گفت : آيا مىدانى دعايى كه برآورده شده است چيست ؟ گفتم : نه ، گفت : چون اين دخترم را به همسرى پسرم درآوردم ، خوراكى بسيار فراهم ساختم و همه مردم را دعوت كردم و چون خداوند مرا از نعمت دنيا بهره‌مند فرموده است همگان دعوت مرا پذيرفتند ، پس از آنكه مردم غذا خوردند ، چون خسته شده بودم به خدمتگزار گفتم : براى من بر پشت بام بوريايى بگستر تا اندكى بخوابم ، چنان كرد و من به پشت بام رفتم ، در همسايگى ما گروهى از سادات فقير زندگى مىكردند . شنيدم دختركى به مادرش مىگويد : مادرجان اين مجوسى با بوى خوش غذاهايش ما را آزار مىدهد ، من همان دم به تن خويش غذاى بسيار و دينارهاى بسيارى براى آنان بردم و براى هركس كه در آن خانه بود جامه بردم ، يكى از دختركان گفت : خدايت با جد من محشور فرمايد و ديگران آمين گفتند . اين آن دعايى است كه پذيرفته شده است . « 17 »

--> ( 16 ) . خوانندگان گرامى توجه دارند كه موضوع ازدواج با خواهر و دختر در آيين مجوس در بسيارى از منابع آمده است ؛ مثلا به ملل و نحل شهرستانى ، ص 238 ، ج 1 ، چاپ مصر ، 1387 ق و هم به داستان ازدواج بهمن با دختر خود هما در شاهنامه ، ص 9 ، ج 5 چاپ ژول مول مراجعه فرماييد . ( 17 ) . اين داستان را از قول ابن قدامه مقدسى ، سبط ابن جوزى كه در محضر او درس مىخوانده است در تذكرة الخواص ، ص 371 ، چاپ نجف و نيز علامه مجلسى ( ره ) به نقل از كتاب كشف اليقين فى فضائل امير المؤمنين علامه حلى در بحار الانوار ، ص 14 ، ج 42 چاپ جديد آورده‌اند .