خود نيز هرجا كه مناسب افتاده ، آورده است . « 1 » يك رباعى وى چنين است : مجنون توام ، خانه به صحرا دارم * وز اشك كنار جوى دريا دارم ترسم كه تو را به من نباشد يارى * گر تو ز منى ، من ز كه پروا دارم ؟ « 2 » كتاب ياد شده ، با استناد به آثار فراوان فقهى و حديثى و تفسيرى « 3 » كوشيده است تا موقعيت سادات را به لحاظ دينى نشان دهد . وى در اين كتاب از اجدادش هم مطالبى نقل كرده است . از جمله از كتاب نفحات اللاهوت محقّق كركى ، كه از وى با تعبير « المحقّق الثانى جدّى الأعلى الشيخ على بن عبد العالى » ياد كرده است . « 4 » همين‌طور از تقويم الإيمان مير داماد كه از او با تعبير « جدّ داعى شمس الخافقين و ثالث المعلّمين مير محمّد باقر داماد الحسينى » « 5 » و نيز از منهاج الصفوى ( در فضائل سادات ) مير سيّد احمد كه از وى با تعبير « جدّ داعى أعنى السيّد المحقّق الأمجد مير سيّد احمد » نام برده است . « 6 » وى بخشهاى زيادى از كتاب سيادة الأشراف سيّد حسين مجتهد كركى را در كتاب خود درج كرده است . « 7 » مير محمّد اشرف در اين كتاب ، سه اجازه از مير داماد براى مير سيّد احمد علوى آورده و در مقدّمهء آن اشاره به روابط خانوادگى آنان كرده ، مىنويسد : « جدّ امجد امّى والد داعى سيّد المحقّقين و سند حكماء المتألّهين ، سلالة سيّد الثقلين ، ثالث المعلّمين مير محمّد باقر الحسينى الداماد . . . كه با والد والد داعى ، نسبت خاله‌زادگى داشتند و هر دو از جانب امّ ، نوادهء أفضل المجتهدين و أكمل فضلاء

--> ( 1 ) . فهرست كتب خطّى كتابخانه‌هاى اصفهان ، ص 164 . ( 2 ) . فضائل السادات ، ص 265 . برخى از اشعار ديگر وى را ر . ك : مقدمهء علاقة التجريد ، صص هشتاد و نه - نود و دو . ( 3 ) . وى فهرست مآخذ خود را طى چندين صفحه در پايان كتاب آورده است . ( 4 ) . فضائل السادات ، ص 61 . ( 5 ) . همان ، ص 98 . ( 6 ) . همان ، ص 106 . ( 7 ) . ر . ك : همان ، صص 124 - 198 .